www.aroundtheworld.pl

Boże Narodzenie 2011

2011-12-25T17:22:00.000-08:00

Wszystkim na lądach, morzach i oceanach -

Wesołych Świąt i pomyślnego Nowego Roku !

21 września 2011

2011-09-21T06:31:00.000-07:00

Pozdrawiamy wszystkich serdecznie – Patrycja z lądu i Mikołaj z morza! Przepraszamy Was za ciszę.

Zapraszamy gorąco chętnych na rejsy YouYou z Mikołajem przez najdziksze zakątki Morza Karaibskiego – wyspy Indian Kuna Yala – San Blas. Więcej szczegółów znajdziecie TUTAJ.

Zapraszamy także na stronę Patrycji (TUTAJ), gdzie pojawiać się będą jej nowe materiały, także dotyczące pięciu lat naszej podróży.

Jednocześnie przypominamy, że trwają przygotowania do wielkiego zlotu ku czci Władysława Wagnera, pierwszego Polaka, który opłynął kulę ziemską. Odsłonięcie tablicy pamiątkowej, będące wspaniałą okazją do spotkania polskich żeglarzy rozsianych po całym świecie - odbędzie się w dniach 21-22 stycznia 2012 na Karaibach (Brytyjskie Wyspy Dziewicze, współrzędne: N 18˚27’ W 064˚32’). Uroczystości uświetni udział żaglowca FRYDERYK CHOPIN!

Organizatorzy pracują społecznie ale nie da się uniknąć koniecznych wydatków zewnętrznych. W jaki sposób można przekazać wpłaty na to szlachetne przedsięwzięcie dowiecie się TUTAJ. Lista ofiarodawców znajdzie się w okolicznościowym wydawnictwie.

Rejestracja udziału w zlocie nie jest obowiązkowa, ułatwiłaby jednak kompletowanie lub wymianę załóg, więc gorąco do niej zachęcamy.

Zgromadzone materiały o Władysławie Wagnerze oraz aktualizacje przygotowań do tego szczególnego wydarzenia znajdują się na stronie Roku Wagnera TUTAJ.

ZAPRASZAMY!!!

11 maja 2011

2011-08-04T16:20:00.000-07:00

Dziś mija 30. rocznica śmierci Boba Marleya. Miał jedynie 36 lat. Przygotowywaliśmy się na wielkie celebracje, szumnie zapowiadane przez dyrekcję Muzeum Boba, skończyło się jedynie na złożeniu kwiatów pod Jego pomnikiem przez grupę wiernych Rastamanów w otoczeniu turystów...

Zainteresowanych ostatnimi dniami Króla Reggae, odsyłamy do okolicznościowego artykułu z 1981 r (TUTAJ). Poniżej zamieszczamy też jeden z wielu dostępnych na YouTube filmów dotycżacych uroczystości pogrzebowych na Jamajce.

Dziś świętujemy też drugą wielką rocznicę - 5 lat temu wsiedliśmy do samolotu z biletem w jedną stronę. Na lotnisku w Anglii czekał na nas kapitan pierwszego złapanego na stopa jachtu... (reportaż do posłuchania TUTAJ, opowiadanie TUTAJ). Gdybyśmy kontynuowali naszą wokółziemską podróż jachtostopem, z pewnością bylibyśmy już z powrotem w Polsce :) Tylko po co się tak spieszyć, tyle pięknych rzeczy można przecież przeoczyć... No i nie mielibyśmy naszego wymarzonego jachciku :)

2 maja 2011

2011-05-02T07:52:00.000-07:00

Po świątecznym odpoczynku, pora trochę popracować ;) Zapraszamy na bogato ilustrowane opowiadanie z naszego krótkiego pobytu na Kubie! Znajdziecie tam także 3 nowe galerie zdjęć z tej fascynującej wyspy...

by Kasia Westrych

Kilka dni temu, niedaleko nas kotwicę rzucił śliczny kecz.

Poznaliśmy już jego niezwykłą załogę, wkrótce przedstawimy ich także i Wam…

23 kwietnia 2011

2011-04-23T10:45:00.000-07:00

Przesyłamy wszystkim serdeczne życzenia wesołych Świąt Wielkiej Nocy oraz moc pozytywnej energii z Port Royal na Jamajce!

Katedra w Santiago de Cuba

Zanim opiszemy Kubę, jaką udało nam się przeżyć i doświadczyć w ciągu ostatnich zaledwie kilku dni, chcieliśmy zwrócić uwagę na pewien ciekawy fakt:

Pierwszy raz od początku podróży (a za miesiąc już piąta rocznica!) zdarzyło nam się spotkać w jednym miejscu tak wielu młodych żeglarzy i to nie tylko jako załogi innych jachtów ale przede wszystkim jako ich właściciele.

Pierwszymi napotkanymi na Kubie młodymi żeglarzami byli Manuel i Marins.

Marins i Manuel z tatą

Manuel urodził się w Polinezji Francuskiej kiedy to jego rodzice podróżowali jachtem po Oceanie Spokojnym. Marins urodził się już w Szwajcarii ale też go ciągnie na morze. Żeglowali z rodzicami przez ostatni rok i właśnie wszyscy wracają pięknym, rodzinnym keczem (Amel Maramuth) do Europy. Spotkaliśmy ich wcześniej przelotnie na Lime Cay na Jamajce, w czasie odwiedzin Jacka Rajcha.

Przesympatyczna rodzina! Możecie śledzić ich losy na stronie www.maara.ch

Przy kei, do której zacumowaliśmy, stały jeszcze dwa inne jachty. Jeden to 40-stopowy francuski jacht „Datura” (Jeanneau) z Fredem i Severine na pokładzie.

s/y Datura z YouYou w tle

Fred pracował przez siedem lat w marinach na południu Francji, po czym kupił jacht i wraz z ukochaną ruszyli w świat. Zwiedzali kraje nad Morzem Śródziemnym, przekroczyli Atlantyk i odwiedzili wszystkie wyspy na Karaibach. W sumie zajęło im to pięć lat. Zatrzymali się w Santiago de Cuba po miesiącach spędzonych w najbardziej odludnych rejonach południowego wybrzeża Kuby. Fred i Severine są właśnie w drodze powrotnej do Europy, gdzie zamierzają zrobić przerwę i pozarabiać na następne podróże. Wracają jachtem, gdyż podobnie jak w naszym przypadku to jest ich dom i na jachcie będą żyć podczas pobytu w Europie. Spędziliśmy razem przemiły wieczór, pełen ciekawych opowieści.

Fred i Severine

Chłonęliśmy wszystkie wskazówki o poruszaniu się po Kubie, dostaliśmy też kilka praktycznych trików jak, na czym i gdzie można przyoszczędzić. Nazajutrz ruszyli w rejs do Europy, może się jeszcze gdzieś spotkamy…

Po dosłownie kilku godzinach w ich miejsce przypłynął następny jacht pod francuską banderą, tym razem na pokładzie znajdowało się troje młodych żeglarzy – kapitan Lô, jego dziewczyna Pauline i jachtostopowiczka Gabrilelle, znaleźli ją w Internecie, dzięki Couch Surfing, który teraz oferuje także opcje „Wolna Koja” (!). Lô ma bardzo ciekawy sposób na życie, otóż kilka lat temu połączyli wspólnie z siedmioma kolegami swe siły oraz finanse i założyli klub muzyczny w Paryżu. Okazało się że całkiem nieźle im poszło, klub szybko stał się popularny i dziś codziennie odbywają się tam po dwa koncerty. Sukces z klubem pociągnął kolegów dalej i kolejno założyli trzy inne bary – kawiarenki. Teraz, po pięciu latach to wszystko się kręci a nasz kolega wziął kredyt na jacht (32-stopowy Westerly), rok wolnego w pracy i ruszył ku nowej przygodzie. Właśnie teraz, po roku włóczęgi, są w drodze do Nowego Jorku, gdzie zostawią jacht i wrócą do Francji, zarabiać na dalszą podróż. Tymczasem zostawili bezpiecznie swój s/y Popylo tutaj, w marinie i pojechali autokarem zwiedzać Hawanę na kilka dni (ich blog: http://polinelo.uniterre.com/).

s/y Popylo i s/y YouYou

Kolejnym jachtem „po sąsiedzku” okazał się czterdziesto-kilku stopowiec pod szwedzką banderą. Załogę stanowi sześciu młodych przyjaciół, którzy na spółkę kupili to piękne cacko i teraz razem cieszą się wspaniałą na nim żeglugą. Choć Szwedzi dobrze mówią po angielsku, nie mieliśmy z nimi bliższych kontaktów poza kurtuazyjnymi pozdrowieniami na kei.

Rotacja młodych żeglarzy trwa. Jak tylko Lô, Pauline i Gabrielle zniknęli nam z pola widzenia, do mariny wpłynął piękny klasyczny jachcik, 32-stopowy Pearson „Celtic Sun” pod dowództwem Tadgh-a, 31-letniego Irlandczyka.

s/y Celtic Sun

„Tiger” - jak go od razu ochrzciłem - właśnie zaczął swoją pierwszą żeglarską przygodę! Rok temu przybył na Bahamy, wkrótce potem znalazł tam pracę i w między czasie za śmieszne pieniądze stał się właścicielem pięknego, dzielnego jachtu, który czekał tam prawie zapomniany i przez nikogo nie chciany… Tiger włożył w niego trochę pracy, między innymi przy pomocy dwóch innych jachtów (ich maszty posłużyły jako ramiona dźwigu) zdemontował i postawił ponownie maszt po dokonaniu niezbędnych napraw na pokładzie.

Tadgh właśnie wpłynął do mariny Marlin na Kubie, trzy dni temu ruszył w swój pierwszy w życiu samodzielny rejs morski! W pojedynkę! Bez doświadczenia! Santiago de Cuba było pierwszym odwiedzonym portem a my – jak mówi - pierwszymi żeglarzami, których tu spotkał. Błyskawicznie zaprzyjaźniliśmy się i postanowiliśmy razem spędzić trochę więcej czasu.

Kapitanowie

Kolejnym i już ostatnim „młodym akcentem” był jachtostopowicz z Danii, który na pokładzie jachtu „Magic Flute” przybył tu z Panamy. W zasadzie to zamierzał płynąć na Pacyfik, ale kapitan, z którym umawiał się przez Internet, w kontaktach bezpośrednich okazał się być nieznośny i nasz młody znajomy przesiadł się na inny jacht, który przez Jamajkę zabrał go tutaj. Dalej w planach mają Bahamy i przeskok przez Atlantyk do Europy Północnej, na Bałtyk. Magic Flute ma zawinąć także do polskich portów więc jest szansa że się spotkacie ;)

Sam nie wiem czy to przypadek (bo w takie z Patrycją nie wierzymy) czy miejsce szczególne i czas, a może to nowa fala nadchodzi? Fala młodych armatorów. Na niewielkich jachtach, stosunkowo niedrogich w zakupie i utrzymaniu i łatwych do „ogarnięcia”. Fala ludzi zmęczonych monotonią i szalonym tempem codziennego życia, nieustanną pogonią za pieniądzem i sztucznymi plastikowymi ideałami i niszczącymi schematami. Fala ludzi marzących ale też na tyle odważnych i zdeterminowanych, by swe marzenia zrealizować, bo przecież tylko jedno życie jest nam dane i to od nas zależy jak chcemy przez nie przejść, ile z niego wyciągnąć dla siebie, jednocześnie dając siebie innym.

12 kwietnia 2011

2011-04-12T19:14:00.000-07:00

Pozdrawiamy z Kuby!!! Zapraszamy na opowiadanie z rejsu, a tymczasem rzucamy sie w wir zwiedzania zapierajacego dech w piersiach Santiago de Cuba!

7 kwietnia 2011

2011-04-07T15:23:00.000-07:00

Wreszcie nadeszła długo oczekiwana chwila - ruszamy na Kubę! Z tego co wiemy z Internetem jest tam bardzo trudno, więc nie spodziewajcie się aktualizacji w ciągu najbliższych 2 tygodni. Choć kto wie, może odezwiemy się jednak wcześniej :)

30 marca 2011

2011-03-30T21:29:00.000-07:00

Tak naprawdę to już nas nie powinno tutaj być… Skończyły się nasze wizy w paszportach a w biurze imigracyjnym (gdzie udałem się kilka dni przed upływem ważności poprzednich) odmówili nam ponownego przedłużenia i powiedzieli, że musimy opuścić wyspę!

Trochę mnie zmroziło, bo byliśmy pewni, że nie będzie problemów… Możemy później wrócić na Jamajkę i dostaniemy wizy na nowo ale najpierw musimy zdobyć w paszporcie pieczątkę z innego kraju. Przypomina mi to sytuacje z Curaçao, kiedy – z identycznych powodów – jednego dnia rano wskakiwaliśmy do samolotu na Arubę, by tam napić się kawy na lotnisku i po zdobyciu pieczątek w paszportach jeszcze tego samego dnia wracaliśmy na Curaçao. Szybko, skutecznie ale niestety nie najtaniej.

No cóż, nie chcemy oczywiście definitywnie rozstawać się z Jamajką, nie chcemy też wydawać na bilety lotnicze więc pożeglujemy w siną dal i będziemy robić wszystko, żeby tu wrócić i dokończyć dzieła.

Jesteśmy teraz na Antylach Większych i jako nasze destynacje wchodzą w grę tylko Kuba albo Hispaniola – dwie największe obok Jamajki wyspy na Morzu Karaibskim.

Najbardziej chcielibyśmy dostać się na Ile a Vache – idylliczną wysepkę u wybrzeży Haiti, w zachodniej części Hispanioli ale świadomość wciąż szalejących na Haiti epidemii skutecznie nas odstręcza – szczególnie, że musielibyśmy jeszcze pozałatwiać drogie szczepienia, których nigdzie indzie w sumie nie wymagają.

A więc KUBA! „Wyspa jak wulkan gorrrrąca”!

Po pierwszej fali zaskoczenia, że musimy opuścić Jamajkę, przyszła druga fala – ekscytacji z perspektywy odwiedzenia Kuby. Przyszły też następne fale, trzecia przyniosła rozczarowanie wysokimi wynikami naszych poszukiwań w Internecie czyli kosztami „oclenia się” w kraju oraz mariny czy nawet kotwicowiska! Wszystko co jest przeznaczone dla cudzoziemców jest 24 – 25 razy droższe, niż ceny dla Kubańczyków, co również czyni Kubę krajem 4 razy droższym od Polski!

Przyszła i czwarta fala sycząc i pieniąc się obwieściła o problemach z silnikiem. Świetnie! Akurat teraz, kiedy nagle się dowiadujemy, że musimy spadać, kiedy wiadomo, że będzie trzeba „piłować” na wschód pierwsze 40 mil wzdłuż Jamajki i silnik – nawet takie skromniutkie 12 koni – to czasem wielka pomoc. Szczególnie, gdy prąd jest przeciwny a morze niespokojne, co tutaj jest stanem permanentnym. Żeby zilustrować, przypomnę nasz rejs na Bequia dwa lata temu, kiedy to dystans, jaki większy jacht ze sprawnym silnikiem pokonuje w trzy i pół godziny - nam przyszło z powodu „braku” silnika żeglować przez 23 godziny, walcząc z prądem oraz zafalowaniem i wiatrami z kierunku w którym zmierzaliśmy… Kotwicę w „Amiralty Bay” rzuciliśmy o 7 rano, manewrując po kotwicowisku na żaglach, aż pod samą plażę z palmami. Ech, przypomniały mi się czasy dokowania w gdyńskim basenie jachtowych podczas manewrówki na sternika… Halo, Ziemia!

Tak więc awaria - dwojakiego rodzaju na dodatek, bo przecież nieszczęścia chodzą parami. Do rozszczelnienia układu wydechowego doszły problemy z przegrzewaniem się lub raczej złymi odczytami na wskaźnikach… I NIE wspomnę tu także o ponownym strajku startera! Następna fala zaniosła mnie najpierw do lokalnych „specjalistów” w Port Royal a później do Kingston. Okazuje się, że są tu na wyspie przynajmniej dwa sklepy z akcesoriami dla jachtingu i boatingu, o czym nie wspomina żaden z przewodników dla żeglarzy. Udało się! Wszystkie awarie naprawione! To fala radości i satysfakcji!

Tylko, że właśnie nadszedł czas kiedy nasze wizy się skończyły a niestety zgrało się to z rozpoczynającym się właśnie kilkudniowym okresem silnych przeciwnych wiatrów, których nie jest w stanie „uciszyć” nocna bryza tworzona przez ogromną wyspę a morze robi się na tyle wzburzone, że lokalni rybacy nie wychodzą na połowy z zatoki. Kolejna fala rzuciła mnie przed oblicze tutejszych oficjeli z biura imigracyjnego oraz celników. Na szczęście okazali się być bardzo wyrozumiali i – jak ostatecznie wynikło z naszej miłej rozmowy – pieczątka w paszporcie to jedno ale wyganiać nas w morze w taką pogodę nikt się nie będzie. Tak więc stoimy na kotwicy jak staliśmy, nie wypuszczamy się za daleko i wyglądamy jakbyśmy cały czas byli gotowi do drogi… i wypatrujemy dobrej pogody, bo przecież tak naprawdę, to już nas nie powinno tutaj być…

P.S. Niedawno na Waszą prośbę umożliwiliśmy umieszczanie komentarzy na stronie bez konieczności logowania się do jakichkolwiek serwisów.
Bardzo dziekujemy za wszystkie komentarze, zawsze sprawiają nam ogromną przyjemność ale BARDZO WSZYSTKICH PROSIMY O ICH PODPISYWANIE! Anonimów nie będzeimy publikować!

20 marca 2011

2011-03-21T00:00:00.000-07:00

Dziś zapraszamy do wysłuchania dwóch dźwięków. Pierwszy jest fragmentem audycji Minimax z 20.02.2011, którą poprowadził Leszek Adamczyk.

Posłuchaj on-line:

Minimax, TRÓJKA

Przy tej okazji zdecydowaliśmy się zamieścić także fragment podkastu Borysa Kozielskiego Otwarte Studio, z naszym skromnym udziałem.
Borys towarzyszy nam "od zarania", za co mu przy okazji pięknie dziekujemy! Tę rozmowę zarejestrował 27 czerwca 2010, dokłądnie w dniu, kiedy Kpt. Jerzy Radomski po 32 latach dotarł do Polski.

Posłuchaj on-line:

Otwarte Studio Borysa Kozielskiego w RadioWnet

Poza tym, wszystkich którzy nie przeczytali jeszcze pasjonującego (choć gorzkiego miejscami) opowiadania Zbigniewa Turkiewicza o życiu Władysłąwa Wagnera (pierwszego Polaka który jachtem okrążył świat) - zapraszamy TUTAJ - wszystkie części tej historii Leszek dla wygody umieścił pod jednym linkiem. Wersja dla leniwych ;)

Zjawa III

13 marca 2011

2011-03-13T16:11:00.000-07:00

Dziś zapraszamy do Magazynu Dźwiękowego EcoFon na polską wersję podkastu z obchodów 66. urodzin Boba Marleya w jego rodzinnej wiosce - Nine Mile. Muzyk Buffalo Bill opowie m.in. o współczesnej Jamajce oraz filozofii życia RASTA, a Gerard o muzyce bębnow Nyabinghi. Zabierzemy Was także na wycieczkę ze szkolnym kolegą Boba po najważniejszych w historii Marleya miejscach w Nine Mile. Miłego słuchania!

Posłuchaj on-line:

JahLeeJah,Love,Peace

Z radością też donosimy, że Kpt. Jerzy Radomski został własnie laureatem kolejnych prestiżowych nagród! Po szczegóły zapraszamy na www.czarny-diament.blogspot.com

11 marca 2011

2011-03-11T19:21:00.000-08:00

Z radością ogłaszamy wszem i wobec iż www.aroundtheworld.pl objęło patronatem medialnym obchody „Roku Wagnera” a w szczególności uroczystości związane z 20 rocznicą śmierci Władysława Wagnera.

Strona Projektu WAGNER

Kim był Władysław Wagner?

No właśnie, niestety niewielu Polaków zna tą wybitną postać, choć mamy nadzieję, że w ciągu najbliższego roku sytuacja ta znakomicie się odmieni. I liczymy na Wasz w tym udział kochani!!!

Na początek zapraszamy serdecznie do zapoznania się z poniższym tekstem oraz zawartymi tam linkami. Tych, którzy po tej pasjonującej lekturze poczują wewnętrzną potrzebę zrobienia czegoś dobrego dla polskiej kultury i historii polskiego żeglarstwa, prosimy o kontakt z nami bądź bezpośrednio z Dobrym Duchem i koordynatorem całej akcji, Jerzym Knabe z YKP Londyn (kontakt na końcu tekstu).

Władysław Wagner i jego rocznice

       W.Wagner ma swoje poczesne miejsce w historii polskiego żeglarstwa. Tyle, że dla współczesnych żeglarzy to prawie prehistoria i obecnie mało kto o nim pamięta a jeszcze mniej o nim czyta. A był to pierwszy Polak, który opłynął świat dookoła jachtem żaglowym. Jego rejs to czas pomiędzy 1-szą  a 2-gą Wojną Światową, kiedy to rodził się  sport żeglarski w Odrodzonej Polsce i powstawał Yacht Klub Polski i Polski Związek Żeglarski..

    Skomplikowane i wielce urozmaicone dzieje jego rejsu i dalszego życia na emigracji opisał on sam w książkach „Podług słońca i gwiazd” i „Pokusa horyzontu”;  Anna Rybczyńska napisała o nim dwie książki pt. „Pod żaglami dookoła świata” i „Prawda o Władysławie Wagnerze”. A niedawno w internecie historię jego życia w pięciu odcinkach opisał kmdr Zbigniew Turkiewicz z Kanady, którą czyta się jak gotowy scenariusz filmowy. (To opinia, którą słyszałem już od kilku osób). Polecam:   

  Opowieści z morza - Zjawa cz.1

  Opowieści z morza - Zjawa cz.2

  Opowieści z morza - Zjawa cz.3

  Opowiesci z morza - Zjawa cz.4

  Opowieści z morza - Zjawa cz.5

    Wagner jako pozostający po wojnie za granicą emigrant, w okresie PRL bywał raczej przemilczany, ponadto upływ czasu zrobił swoje i tak doszło do współczesnej sytuacji, że nawet wśród żeglarzy padają pytania ‘a kto to jest ten Wagner?’.

    Polscy żeglarze mieszkający za granicą mieli jeszcze okazję z nim się spotykać.  Z tego właśnie środowiska wyszła inicjatywa uczczenia jego pamięci. Pierwszy raz pomysł padł przed kilku laty na forum polskiego Bractwa Wybrzeża podniesiony przez Andrzeja Piotrowskiego z Chicago, znanego założyciela „Żeglarskiej Republiki Karaibskiej”.  

    Pod koniec roku 2010 powstała grupa organizacyjna, która zaprosiła do współpracy wszystkich chętnych. Komitet ten działa już od grudnia 2010 i są w nim przedstawiciele Bractwa Wybrzeża, Yacht Klubu Polski, Polskiej Fundacji Morskiej i żeglarskich klubów polonijnych. Zaproszenie jest nadal otwarte dla aktywnych organizatorów poprzez grupę internetową Yahoo! zwaną ‘wagnerw2012’.  Materiały informacyjne  ukazują się na stronach Bractwa (hermandaddelacosta.pl), YKP (ykp.pl), portali (tawernaskipperow.pl) i (pogoria.org), miesięcznika ‘Nasze Morze’ oraz biuletynu ‘Żeglarz’ w Nowym Jorku.

Celem działania komitetu jest: 

po pierwsze - umieszczenie na Beef Island, w archipelagu Brytyjskich Wysp Dziewiczych, pomnika podkreślającego, oprócz historycznego rejsu, wieloletnią tam pionierską rezydencję Wagnera. Ma to się stać w asyście polskich żeglarzy przybyłych z całego świata na przełomie stycznia i lutego roku 2012. Proszę więc przyjąć to jako zaproszenie na uroczystość i jeśli wola - rozpocząć planowanie swojego rejsu;

po drugie – ogłoszenie roku 2012 Rokiem Wagnera z racji trzech okrągłych rocznic z nim związanych: 100 rocznica urodzin (17 września 1912), 80 rocznica jego wyruszenia w rejs ze swieżo zbudowanej Gdyni (8 lipca 1932)  i 20 rocznica śmierci (15 wrzesnia 1992);

po trzecie – pobudzenie inicjatywy krajowych działaczy i  organizacji żeglarskich celem ufundowania Wagnerowi podobnego pomnika w Gdyni, w rocznicę rozpoczętego rejsu dookoła świata i przy okazji powstającego tam Muzeum Emigracji.

    Przygotowania obejmują już szereg aspektów sprawy, począwszy od oficjalnych kontaktów z władzami miejscowymi na British Virgin Island, ustalenie lokalizacji pomnika, jego artystycznego kształtu i treści polsko-angielskich napisów, logistyka jego wykonania, transportu i instalacji, zapewnienie odpowiednich funduszy na niezbędne wydatki no i zorganizowanie licznej frekwencji polskich żeglarzy z całego świata na uroczystości, włącznie z jachtami i statkami szkolnymi.   

    Względy finansowe skłaniają do konkluzji, że pomnikiem będzie najprawdopodobniej tablica z z brazu z odpowiednią do tematu płaskorzeźbą i tekstem. Jeżeli ktokolwiek o artystycznych uzdolnieniach chciałby zaproponować swoją wizję takiej tablicy (nawet bez tekstu tylko z przewidzianym na niego miejscem), organizatorzy przyjmą ją z wielką wdzięcznością...

    Dla jasności należy podkreślić, że organizatorzy zapraszają uczestników ale cała sprawa jest działaniem społecznym i oddolnym, nie ma ona budżetu ani sponsorów poza własnym wkładem pracy i środków ze strony organizatorów. Dlatego udział w uroczystości nie może być  przez nich sponsorowany i należy go traktować jako przedsięwzięcie podjęte z własnej woli i ochoty. Uważamy, że Władysław Wagner godny jest wdzięcznej pamięci ze strony żeglarzy.

    Adresem pierwszego kontaktu z organizatorami jest  ykp_knabe(at)yahoo.com lub zgłoszenie akcesu do wspomnianej powyżej internetowej grupy organizacyjnej ‘wagnerw2012’.

Jerzy Knabe                                                                                                           

Brat Wybrzeża cyfra 2

Członek Zarządu Głównego YKP., 

Komandor YKP Londyn

Mamy nadzieję, że teraz juz wszystko jasne :) Kochani, czekamy na Wasze zaangażowanie. Wkrótce podamy dokładną datę uroczystości na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych (jednym z najpiękniejszych rejonów Karaibów), abyście już mogli planować Wasze przybycie.

Uroczystości na Beef Island i "Rok Wagnera" mogą okazać się doskonałym pretekstem do zorganizowania szeregu rejsów, np. czarterowych: z Europy na Karaiby, sezon w Raju po czym rejs powrotny.

Będziemy Was na bierząco informować o przebiegu przygotowań i jeszcze raz serdecznie zapraszamy do współudziału w organizacji!

3 marca 2011

2011-03-03T09:54:00.000-08:00

Jako, że w tym roku znowu nie ma 29 lutego, urodzinki Patrycji obchodziliśmy od południa 28 lutego do południa 1 marca. Tak żeby wypadła pełna doba a jednocześnie aby nie był to w całości żaden inny dzień, niż 29 lutego :)

Zapraszamy do wysłuchania świeżutkiego podkastu EcoFonu z obchodów urodzin Boba Marleya w Nine Mile (w oryginalnej – angielskiej wersji językowej, polska w przygotowaniu). Muzyk Buffalo Bill opowiada o Bobie Marley’u, kulturze Rastafari oraz współczesnej Jamajce :)

W podkaście także: szkolny kolega Boba Fozzy na wycieczce przez najważniejsze dla Króla miejsca w Nine Mile oraz Gerard w krótkim wprowadzeniu do muzyki Nyabinghi. Miłego słuchania i czekamy na Wasze wrażenia!!!

Wyobraźcie sobie, że ostatniej soboty dosłownie dwieście metrów od miejsca w którym kotwiczymy od rana rozbrzmiewały bębny Nyabinghi, było też akustyczne granie i śpiewanie...

Cóż to był za koncert! Na prywatnej plaży hotelu Morgan’s Harbour, ze wspaniałą scenerią, szumem morskich fal i migoczącymi światełkami Kingston w tle,

miał miejsce już po raz drugi w historii koncert charytatywny organizowany przez wnuczkę Boba Marleya, Donishę Prendergast!

Donisha Prendergast, wnuczka Boba i Rity Marley

O koncercie powiedziała nam poprzedniego dnia pani menadżer hotelu, Callisha Bryan, z którą żyjemy w bardzo dobrych stosunkach. Callisha dobrze wiedziała, że sprawi nam wielką frajdę informacją o bębnieniu i koncercie reggae w „jej” hotelu i oczywiście zaprosiła nas na to wydarzenie :) Obiecała, że będę mógł tam spotkać dobrych bębniarzy :) Jak się wkrótce okazało, poznałem najlepszych z najlepszych, ale o tym za chwilę.

Przyszliśmy na dwie godziny przed koncertem, dzięki temu mogliśmy jak zwykle przyglądać się przygotowaniom.

Jak na każdym dobrym koncercie reggae, tu także była polowa kuchnia ze smakołykami przygotowanymi przez Rastamanów. Nieopodal stoisko z książkami, w którym można zniknąć na całe godziny... Książki o kulturze i ruchu Rasta, socjologiczne, historyczne.. Gdyby nie pojemność YouYou, z pewnością nabyłbym większość ekspozycji...

...podobnie jak Patrycja na stoisku obok ;)

Nie można było nie zauważyć ogromnej polskiej flagi, rozpiętej na ogromnym drzewie u wejścia na koncertowy dziedziniec. To piekny ukłon w naszą i Waszą, kochani stronę od menadżer ośrodka, pani Bryan, która nota-bene wychowywała się w rastamańkiej rodzinie i wie, że czekacie tam po drugiej stronie oceanu na niusy z Jamajki i Port Royal :)

Koncert rozpoczęła Italee, wschodząca gwiazda poruszająca w swoich piosenkach najważniejsze problemy i zagrożenia dla jamajskiej młodzieży. Jej przekaz jest jasny i wyraźny: bądź dobry i czyń dobro.

Italee

Podstawę oprawy muzycznej tego wyjątkowego koncertu akustycznego stanowiły naturalnie bębny, i to wprawiane w brzmienia przez najlepszych zaklinaczy na Jamajce!

Maroghini

Bongo Herman

Bębniarze Nyabhingi:

Maroghini jest jednym z jamajskich mistrzów bębniarskich. Przez całe życie podróżował i zgłębiał historię oraz tajniki gry na najróżniejszych bębnach, od afrykańskich przez hinduskie na środkowo-amerykańskich skończywszy...

Wyniki jego spostrzeżeń oraz charakterystyczne rytmy i ćwiczenia na kilka różnych typów bębnów znajdziecie w napisanej przez Maroghiniego książce Pt: "Spiritual drumming".

Jedną z perełek wieczoru był pierwszy publiczny występ na jamajskiej scenie wnuczki Boba, Donishy Prendergast!

Donisha Prendergast

Wykonała tylko jeden utwór i trzeba przyznać że wyszło jej to świetnie! Jak powiedziała nam poźniej w wywiadzie, czuje potrzebę działania i wdrażania w życie idei dziadka Marleya ;)

Wkrótce po niej wystąpił bardzo obiecujący artysta i pseudonimie Jabalance

Donisha Prenergast & Jabalance

Jabalance

Akustyczną atmosferę koncertu wspaniale podtrzymali muzycy z Raging Fyah

Raging Fyah

Jedną z dwóch gwiazd wieczoru był Proteje,

Proteje

którego my widzeliśmy po raz pierwszy a już podobno robi się nieźle znany na świecie. Właśnie wrócił z tournee po Europie i za kilka dni pakuje się na następne. Proteje powiedział nam w rozmowie,

Proteje

że wybiera się także do Polski i wystąpi na Ostróda Reggae Festiwal 2011!

Pierwszą, choć moim zdaniem wcale nie najjaśniej świecącą gwiazdą wieczoru był syn Boba Marleya, Ky-Mani Marley. Zaprezentowal kilka utworów, z których nas osobiście żadem nie rzucił nas kolana...

Ky-Mani Marley

Po koncercie, który zakończył się nad ranem, nawiązaliśmy jeszcze kilka ciekawych kontaktów. Zaprosiliśmy Maroghini'ego na YouYou. Nazajutrz odwiedził nas z żoną i synkiem, jako, że byli alurat na niedzielnym spacerze w okolicy :)

Maroghini obejrzał dokładnie bęben, zagrał coś nawet - (drżałem w niepewności w wyczekiwaniu na werdykt) po czym powiedział, że jest bardzo dobry, podoba mu sie i bedzie grał całymi latami :) I to jest 100% oryginalny bęben budowany jamajską metodą z palmy kokosowej i z urzyciem lian - no wiecie, tych od Tarzana ;)

Maroghini przyniósł swoją własną książkę o historii bębnów i ich wykorzystaniu jako instrument obrzędowy w różnych religiach i kulturach świata. Książkę tą możecie nabyć w internecie TUTAJ

Najlepsze jest to, że tak się polubiliśmy, że Maroghini będzie mi udzielał lekcji bębnienia póki nie wyjedziemy!!!

Na koniec niespodzianka!!!

Wczoraj popołudniu dotarli do nas bardzo szczególni goście z Polski.

www.kuzyni.eu

To Robert i Krzysiek - kuzyni :) Ci dwaj śmiali i zwariowani marzyciele znajdują się w połowie wokółziemskiej podróży! O ich przygodach możecie czytać na stronie www.kuzyni.eu.
Życzymy miłej lektury, my tymczasem zabieramy naszych gości na Lime Cay, pamiętacie? To ta cudowna rajska wysepka nieopodal...

21 lutego 2011

2011-02-21T23:22:00.000-08:00

Nareszcie! Długo wyczekiwany przyjaciel, kapitan Jacek Rajch na "Osprey"-u dołączył do nas na kotwicowisku w Port Royal!

s/y Osprey

Jacek Rajch

Jacek ma załoganta na pokładzie, to Barry z Kanady. Bardzo pozytywnie usposobiony gość :) Barry i Jacek mogli skontaktować się i pożeglować razem przez Karaiby, aż na Florydę tylko dzięki wspaniałej pomocy internetu, a szczególnie jednego z portali dla żeglarzy, kojarzącego właścicieli jachtów i poszukujących wolnej koji :)

Skoro o poszukiwaniach wolnej koi mowa, w zakładce "Jachtostop" w menu głównym, zamieściliśmy kilka najbardziej przydatnych - naszym zdaniem - adresów portali gdzie można znaleźć wolną koję na rejs, nawet dookoła świata! Polecamy lekturę ogłoszeń i zachęcamy do planowania rejsów :)

Oprócz Jacka Rajcha, nieopodał zakotwiczył też norweski jacht "Serendipity" z Hugo i Cecylią na pokładzie. W ubiegłą sobotę, wszystkie trzy jachty (z YouYou włącznie) podniosły kotwice i przenieśliśmy się 3 mile dalej, dosłownie za cypel, gdzie znajduje się rajska wysepka Lime Cay.

Zakotwiczyliśmy na 4 metrach, w czyściutkiej, przejżystej wodzie, 100 metrów od plaży :)

Jachty YouYou, Osprey i Serendipity na Lime Cay, Jamajka

Spędziliśmy tam wspaniały, pełen wzruszeń i bardzo intensywny czas.

Barry, Mikolaj i Jacek - majsterkowanie :)

Archiwizacja

Kapitanowie Rajch i Westrych

Hugo, Barry, Patrycja, Mikolaj, Jacek, Cecille

Niestety dla nas, zarówno Jacek, jak i Hugo Cecylią zdecydowali lecieć już dalej, więc pomachaliśmy im na pożegnanie i przygnaliśmy co sił do Port Royal publikować najnowsze wieści :)

Zapraszamy do galerii zdjęć z miejscowości Nine Mile, gdzie 66 lat temu urodził się Bob Marley. Do pokazu slajdów z Nine Mile polecamy włączyć muzykę zarejestrowaną o świcie przez Patrycję. To Rastamani grający na bębnach Nyabinghi hipnotyczny rytm bijącego serca, z którego narodziło się kiedyś reggae...

14 lutego 2011

2011-02-14T22:47:00.000-08:00

Zapraszamy na opowiadanie (ze zdjęciami) z wyjazdu do górskiej wioski Nine Mile na obchody urodzin Boba Marleya! Galeria zdjęć w przygotowaniu. Miłej lektury!

10 lutego 2011

2011-02-10T21:45:00.000-08:00

Wrocilismy! Szczesliwi z misji zakonczonej sukcesem zaglebiamy sie teraz w obrobke materialow.

Wyjazd na obchody urodzin Boba Marleya odrobine sie nam przedluzyl, dzieki czemu z pokladu YouYou roznosza sie teraz po okolicy dzwieki bebna (i to jakiego?!).

Z radoscia powitalismy na kotwicowisku Cecilie i Hugo z jachtu Serendipity - naszych znajomych z Curacao. Zdazylismy juz nawet zjesc wspolna kolacje - przyrzadzona wedlug najnowszych rastamanskich przepisow, ktore przeywiezlismy z gor.

Odebralismy tez informacje od Kapitana Jacka Rajcha, ktory na jachcie Osprey powinien dotrzec do nas w okolicach Walentynek :)

Tymczasem wiec pozdrawiamy wszystkich cieplo i odzywamy sie niebawem!

5 lutego 2011

2011-02-05T11:31:00.000-08:00

Pranie zrobione więc czas na relaks ;)

Po pierwsze, zapraszamy do lektury kolejnej opowieści Mikołaja – „Początek roku”!

Po drugie, właśnie wyruszamy na wycieczkę w góry do małej wioski Nine Mile, gdzie 6 lutego 1945 r. na świat przyszedł Robert „Bob” Nasta Marley.

Tam w niedzielę wspólnie z najbardziej zagorzałymi fanami Boba Marleya będziemy celebrować urodziny Króla muzyki reggae! Co prawda, w tym roku w Nine Mile nie przewiduje się oficjalnych obchodów, jednak gdzie indziej jak nie w miejscu urodzenia Boba słuchać tego dnia jego muzyki?

Spakowany namiot, kuchenka i śpiwory (wszystkie te same które zabraliśmy jako „wersja awaryjna” w naszą podróż niemalże pięć lat temu…), ale ale… Z wielkiego żeglarskiego wora Mikołaja wystaje… Elektryczna gitara?! A zaraz obok niej – mini-wzmacniacz?!?! Tak, tak, w tak kultowe dla muzyki miejsce jedziemy z dodatkowym bagażem i misją: zamienić siekierkę na kijek, czyli wymienić wyżej wymieniony zestaw na prawdziwy Jamajski bęben! Pamiętacie skąd mamy taki skarb? Trzymajcie więc kciuki za naszą bezgotówkową transakcję!!!

Musimy się Wam pochwalić, że ktoś nas ostatnio kompletnie wgniótł w fotele… (siedzieliśmy akurat na Internecie, stąd te fotele ;) Wiedzieliśmy, że mają przylecieć znajomi Piotra, opisywani z wyrachowania w taki sposób, żebyśmy nie mieli ochoty się z nimi nawet widzieć… Więc siedzimy niewinnie pracując na komputerach, a tu wchodzą Ziemo i Ola i jak gdyby nigdy nic mówią „Cześć”… Ja od razu odpowiedziałam, nie rozumiejąc jeszcze komu… A prawie wcale się nie zmienili,

od czasu kiedy dokładnie 2 lata temu płynęli z nami w rejs dziewiczy YouYou… (opowiadanie Mikołaja TUTAJ) W przeciwieństwie do naszej Jujki, po której widać już te dwa lata……

Ola i Ziemo odwiedzili nas z zaskoczenia i pojechali tymczasem penetrować wyspę.

Pirackie skarby od Ziema i Oli

Wczoraj nie doczekaliśmy się natomiast spodziewanego sąsiada… Wyobraźcie sobie, w naszą stronę na jachcie s/y Serendipity płynie norweska para Cecilie i Hugo. Wspominaliśmy już o nich, gdy odpływali w zeszłym roku z Curacao w kierunku Brazylii i dalej Hornu... Będzie więc okazja posłuchać nowych opowieści a także wyemitować nagraną wtedy rozmowę – między innymi o niebezpieczeństwach związanych z jachtostopem.

To, kiedy Cecilie i Hugo dopłyną na Jamajkę, macie szansę dowiedzieć się nawet przed nami – możecie śledzić przygody Serendipity na http://sy-serendipity.com/

Mamy wielką nadzieję, że w niedzielę w stronę Jamajki wyruszy nasz niezwykły znajomy – Kapitan Jacek Rajch na s/y Osprey! Nie martwilibyśmy się wcale o to czy dojdzie do naszego 3-go w życiu spotkania, gdyby przyjaciel Jacka nie stracił właśnie jachtu na Bahamach… Dziś Kapitan Rajch powiadomił nas, że być może popłynie jednak z pomocą odebrać przyjaciela… w takim wypadku nie spotkamy się tym razem.

Na koniec, zauważyliście pewnie, że zmieniamy wygląd i ulepszamy funkcjonalność naszych stron? Jest to proces bardzo praco i czasochłonny, ale oszczędza pieniądze na serwer, grafika i webmastera. Nie ma to jak darmowe narzędzia internetowe :)

Oto jedne z ważniejszych zmian na aroundtheworld.pl:

Zakładka Jachtostop, gdzie znajdziecie już kilka materiałów dotyczących tej najbardziej ekonomicznej formy podróży, spodziewajcie się niedługo artykułów Mikołaja z poradami i potrzebnymi informacjami
Profil www.aroundtheworld.pl na Facebooku – aby poprawić z Wami komunikację oraz trafić do nowych ewentualnie zainteresowanych :) Zapraszamy Was do dzielenia się tu swoimi doświadczeniami, marzeniami oraz wrażeniami
Etykiety do każdego posta, ułatwiające przeszukiwanie materiałów pod różnym kontem, oraz cały zbiór tych etykiet – z lewej pod menu
Mapka z kotwicowiskami YouYou będzie w miarę możliwości uzupełniana także o historię całej naszej podróży, czego namiastki możecie już tam zasmakować… Zapraszamy!
Nowa „skórka”, dzięki czemu mogliśmy dokonać wielu innych zmian na stronie, min przenieśliśmy kilka punktów z Menu do paska zaraz pod nagłówkiem.

Mamy nadzieję, że wszystko się Wam podoba, zawsze czekamy na Wasze opinie i komentarze, a także zgłaszanie błędów jeżeli takie znajdujecie, szusując po naszych wielu, wielu stronach…. –w razie czego piszcie na info(at)aroundtheworld.pl

Zmiany, zmiany, zmiany… Wygląda na to, że dopiero się zaczęły, tym bardziej że dopiero od kilku dni cieszymy się darmowym dostępem do Internetu, a pracy sporo! Wcześniej cena wynosiła 8USD/godzine!!!… Co prawda nadal to „wyprawa” na brzeg z komputerami w „pływających” torbach ale jesteśmy przeszczęśliwi. Tzn ja jestem, bo Mikołaja cały czas ciągnie w góry… ;)

31 stycznia 2011

2011-01-31T22:57:00.000-08:00

Ciekawe czy wiecie jak wyglądają w życiu żeglarzy niektóre banalne – zdawałoby się – czynności. Dajmy na to pranie. U nas ostatnio było tak:

Minęło już chyba z sześć tygodni odkąd robiliśmy pranie na Curacao i nadszedł czas rozpoznać temat tutaj, w Port Royal. Na pewniaka poszliśmy do pobliskiego hotelu, zawiadującego także mariną, w której zostawiamy bączka. Cóż, rzeczywiście jest możliwość wyprania ubrań w ramach hotelowego „room service” tylko oczywiście według całkiem przyzwoitych cen typu: lewa skarpetka 6 dolarów, prawa skarpetka 6 dolarów, koszula 6 dolarów, spodnie 6 dolarów itd. Te dwa wory prania, które mamy zgromadzone, kosztowały by całkiem abstrakcyjną kwotę, takie rozwiązanie nie wchodziło zatem w grę. Trzeba było zasięgnąć języka w miasteczku. Pani w sklepie spożywczym powiedziała, że była taka jedna pani co robiła pranie dla innych ale jej mąż był bardzo zazdrosny więc musiała przestać… cóż, nie zagłębiając się w kulisy sprawy, pani sprzedawczyni uprzejmie poinformowała mnie o pralni publicznej w najbliższym miasteczku - Harbour View. 40 minut autobusem i już jestem na miejscu.
Przez następne pół godziny krążę po okolicy, obładowany jak wielbłąd i wypytuję o pralnię. Aż wreszcie znalazł się ktoś kto wiedział, że tu kiedyś faktycznie BYŁA pralnia… No to gdzie jest ta najbliższa czynna? W następnym najbliższym miasteczku, to już w zasadzie część Kingston. Kolejne 30 minut autobusem i już wyskakuję pod pralnią chemiczną, która świadczy także usługi prania tradycyjnego ale tylko w komplecie z suszeniem, prasowaniem i składaniem i to za jedyne pół miliona dolarów… czy jakieś tam inne 25 dolarów US za małą paczkę. A następna pralnia w okolicy??? Północne Kingston. NIE! Dzisiaj już nie dam rady! Nie dojadę tam przed wieczorem, lepiej już wracać na jacht…

Następnego dnia rano, przypuściliśmy z Patrycją szturm na autobus miejski linii 98 by następnie po godzinie przesiąść się na pętli autobusowej w centrum Kingston do linii 500, która zabierze nas na 40 minutową przejażdżkę do New Kingston na inna pętlę. Stamtąd już tylko 20 minut na piechotę i po lewej stronie znajdujemy pralnię :). Załadowaliśmy 3 pralki i wyszliśmy poszwędać się po okolicy w międzyczasie. Nie wiedząc o niej nic, poza tym, że nie jest to jeden z zakazanych rejonów Kingston, skręciliśmy w pierwszą lepszą boczną. Już po 150 metrach zobaczyliśmy skupisko trójkolorowych turbanów. Zaczepili nas oczywiście, gdy przechodziliśmy i po chwili znaleźliśmy się na terenie studia nagraniowego Rekord Productions, wokół którego skupiło się kilkunastu młodych artystów, przesiadujących tu ze swoimi „demówkami” na CD i czekających na kogoś kto przyjdzie z nimi pogadać i się nimi zainteresuje, weźmie CD, zaprosi na koncert lub zaproponuje kontrakt…

Ras Bogle

Cóż, nie podpisaliśmy tym razem z nikim żadnych papierów ale ciekawie sobie ze wszystkimi porozmawialiśmy. Po odebraniu prania, 20 min piechotką na dworzec autobusowy (to mokre pranie, choć nie zwiększyło na szczęście swojej objętości, przybrało poważnie na wadze…), potem autobusem 500 do końca na inna pętlę 40 minut i potem już 98 szybciutko, godzinkę prosto do nas (…) Teraz już tylko rozwiesić pranie do suszenia na wszechobecnych linkach porozciąganych przez Patrycję na całym jachcie i modlić się, żeby w nocy nie padało…

21 stycznia 2011

2011-01-21T10:25:00.000-08:00

Nieczęsto zdarza się, żeby po 12 godzinach słuchania koncertu miało się ochotę, żeby ten natychmiast się powtórzył… W całości!

Nieczęsto też jedzie się na koncert 7 godzin w jedną stronę kilkoma środkami transportu z…
zapaleniem pęcherza a później muzyki słucha się głównie z ToiToi’a…

Na scenie pojawiają się co kilkanaście minut coraz to nowi wykonawcy (w ucho wpadli Okonko, Tristan Palma, A J Brown, Jah Brilliant), tłum gromadzącej się chyba całą noc publiczności rośnie, wreszcie wychodzi sam Tony Rebel - a tu okazuje się na dodatek, że niebieski PASS Mikołaja nie pozwala mu dostać się pod samą scenę do innych fotografów… Z każdą nutą byliśmy coraz bardziej sfrustrowani tą beznadziejną sytuacją… A ze sceny nieprzerwanie wspaniałe dźwięki… Toots and the Maytals (!!!), Tarrus Riley, David Brooks aka Mavado, Queen Ifrica…

Queen Ifrica

Co prawda, jeszcze przed wschodem słońca mój stan się polepszył (wielkie dzięki dla Ingi i Piłatusa za najświeższą dostawę tabletek!) ale daliśmy za wygraną, bo skoro nie zrobiliśmy wywiadów do tej pory, to nie ma co sobie teraz zatruwać krwi i należy przynajmniej cieszyć się resztą koncertu, co też chętnie uczyniliśmy :)) A na scenę miał dopiero wejść Beres Hammond i Fantan Mojah, którzy po prostu mnie swoją muzyką prawie uleczyli…

Niestety więc nie udokumentowaliśmy wielkiego wydarzenia jakim było Rebel Salute 2011 w odpowiedni dla jego rangi sposób… Nie tym razem ;) Bo kiedyś na pewno chcielibyśmy wrócić :)

Ale wszystko po kolei! (wreszcie ja :)

Ruszyliśmy z jachtu wczesnym popołudniem. Jak co dzień, podpłynęliśmy Elefancikiem do odległej o 50 metrów mariny przy hotelu Morgan’s Harbour. Wkrótce siedzieliśmy w autobusie miejskim, zawożącym nas z Port Royal do centrum Kingston. Tam wcale nie mieliśmy trudności z odnalezieniem kolejnych połączeń gdyż widzący nas ludzie sami pytali czy jedziemy na Rebel Salute i wskazywali drogę, najpierw do innego dworca autobusowego a potem także do odpowiedniego autobusu do Mandeville. Autobus na 25 pasażerów został napchany 39-cioma plus dwoma stojącymi, w sumie z kierowcą 42 osoby. Cóż oczywiście mieliśmy bardzo mieszane uczucia ale nie było alternatywy.

Następne ponad 100 kilometrów bus przefrunął po autostradzie i później po innej, całkiem przyzwoitej drodze na zachód. Byliśmy bardzo zaskoczeni jakością dróg w tej części wyspy. Na szczęście i - o dziwo! - styl jazdy kierowcy, nie budził w nas stanów lękowych. Kropił lekki deszcz i zaczęło się właśnie ściemniać gdy wysiedliśmy pod jakąś stacją benzynową na rozjazdach dróg w środku nikąd. To przystanek końcowy. Stąd wszyscy rozjeżdżają się dalej taksówkami w swoje strony. Natychmiast po wygramoleniu się z busa zostaliśmy złowieni przez kierowcę taksówki, który już wcześniej złapał jakąś rastamańską parkę i ulokował w aucie. Wydawało by się, że mamy już komplet: kierowca, my i ta druga para to już 5 osób… Nic podobnego, spokojnie przecież zmieści się więcej ludzi! Wziąłem Patrycję na kolana by na tylnym siedzeniu dosiadło się jeszcze jedna osoba i tak wszyscy byliśmy szczęśliwi że jest transport. Ruszyliśmy w stronę Port Kaiser… Kretą drogą zjeżdżaliśmy z gór w kierunku zatoki i w sznurku innych samochodów dojechaliśmy do Port Kaiser Sport Complex. Zewsząd ciągnęły tłumy. Wokół zaroiło się od wielkich kolorowych turbanów wyładowanych pod czubek ułożonymi dredlokami.

Rastamanie z całej wyspy zjechali się na swoje święto. Wielu jest odświętnie ubranych. Dookoła kuszą zapachy rozmaitych potraw wegetariańskich, przygotowywanych w kilkudziesięciu stoiskach, rozsypanych po całym terenie.

Co krok spotkać można sprzedawców kokosów

i trzciny cukrowej do żucia ;) Dookoła także stoiska z ubraniami, flagami, gadżetami…

jednym słowem, niemal wszystko co chciałoby się tam znaleźć. A co najważniejsze – odkąd tylko opuściliśmy taksówkę, towarzyszą nam mega-pozytywne wibracje emanowane przez pierwszych artystów z olbrzymiej sceny. Muszę przyznać, że na początku obawiałem się, że coś nie za dużo ludzi przyszło… rozglądałem się po ogromnej przestrzeni, która po siódmej wieczorem zapełniona była może w 20 procentach…
Zapomniałem jak tutaj się imprezuje :).

Super Organizatorzy - Queen Ifrica & Tony Rebel

Największy tłum zebrał się do północy i wypełnił kompleks po brzegi :)

Najjaśniejsze gwiazdy występowały nad ranem.

Organizatorzy spodziewali się w tym roku około 20 tysięcy gości.

Wszyscy wspólnie wibrowali w rytm reggae. Wszyscy się uśmiechali

Isis

i jednoczyli w imię muzyki.
Ze sceny co kilkanaście minut nowy Artysta

Tarrus Riley

wysyła swój przekaz do kilkunastu tysięcy zgromadzonych.
Wszystkie hity są tłumnie odśpiewywane przez publiczność i las trójkolorowych flag ścieli się po horyzont.

Kawalkada gwiazd nie ma końca. Totalna euforia!

Jedyne co zakłócało ten perfekcyjny obraz to choroba Patrycji, która kompletnie zrujnowała wszelkie plany dopadania artystów kiedy był na to czas oraz moja przepustka, która przez pomyłkę przydzielała mnie do sekcji dla mediów ale nie dawała dostępu pod scenę, do sekcji dla fotografów…

Press...

No i jak to wygląda – miałem fotografować artystów a oglądam koncert razem z publicznością z daleka…

Queen Ifrica

No i albo mogliśmy się załamać że klapa z materiałem albo jednak cieszyć, że można być w takim miejscu i w takim czasie!

Koncert zakończył się o 0630 nad ranem, a my zostaliśmy tam,

zajęci rozmowami z różnymi ludźmi, przez następne parę godzin.

z Tony Rebelem

z Marshallem

Wróciliśmy do domu popołudniu, znów po kilku godzinach jazdy,

kompletnie padnięci i bardzo szczęśliwi!

14 stycznia 2011

2011-01-14T01:54:00.000-08:00

Dziś prawdziwa uczta! Mamy nadzieję, że smaczna :)
Po pierwsze, zapraszamy do wysłuchania rozmowy z królową dance hallu - Queen Ifricą, która wystąpi na Jamajce już w najbliższą sobotę!

Posłuchaj on-line:

Ściągnij mp3

Po drugie, Mikołaj obszernie opisał (i okrasił zdjęciami) nasze pierwsze dni na tej cudownej wyspie jaką jest Jamajka - opowiadanie można przeczytać TUTAJ.

ZAPRASZAMY!

11 stycznia 2011

2011-01-11T12:34:00.000-08:00

Czy jesteś na tyle szalony i możesz sobie na to pozwolić? Czy zawsze marzyłeś o Jamajce? W najbliższą sobotę jest najlepsza okazja, by się tu wreszcie znaleźć!

Zapraszamy do obejrzenia video, gdzie sam Tony Rebel zaprasza na 18. edycję koncertu Rebel Salute 2011, który już 15 stycznia w St. Elizabeth na Jamajce!

5 stycznia 2011

2011-01-05T15:16:00.000-08:00

Dziś spora dawka żeglarskich opowieści wzbogaconych zdjęciami, czyli kolejne opowiadanie Mikołaja – tym razem z naszego ostatniego rejsu z Curaçao na Jamajkę (kliknij TUTAJ).

Nasza YouYou kolejny dzień spokojnie unosi się na kotwicy z widokiem na wielkie Kingston a nasze komputery codziennie rozpalają się do czerwoności. Ja – oprócz rozmowy z Rasta Ora - piłuję wywiad z Queen Ifrica z 2008 a Mikołaj chyba będzie opisywać nasze przygody z pierwszymi poznanymi Jamajczykami :)
Do usłyszenia niebawem!

2 stycznia 2010

2011-01-02T15:04:00.000-08:00

Szczęśliwego Nowego Roku!!! Dziś zapraszamy do obejrzenia video z naszej wycieczki na Bonaire, gdzie wybraliśmy się z Piotrem i Clarą. Filmowi towarzyszy kultowy utwór Damiana Marleya "Welcome to Jamrock" w wykonaniu RASTA ORA - czyli jedynej na Bonaire grypy reggae! Piosenkę tę mieliśmy cały czas w uszach podczas rejsu z Curacao na Jamajkę :)

W ostatni czwartek spotkaliśmy się z Queen Ifricą (na koncercie zapowiadającym tegoroczne wielkie święto wytwórni Tony Rebela - Rebel Salute - może jeszcze zdrążycie?! do 15 stycznia sporo czasu!). Co więcej, spędziliśmy w jej cudownym towarzystwie Sylwestra i sporą częsć Nowego Roku! Szczerze mówiąc, trochę nie wierzymy co się dzieje dookoła - na szczęście rejestrujemy wszystko! Z dostępem do netu jest tu wcale niełatwo, ale pracujemy nad usprawnieniem naszych publikacji. Tymczasem zdjęcie z wczorajszego koncertu...

Queen Ifrica - 1.01.2011, Kingston, Jamaica

28 grudnia 2010

2010-12-28T14:23:00.002-08:00

Welcome to Jamrock! - czyli WITAMY NA JAMAJCE!

Pozdrawiamy z Port Morant (Bowden). Dotarliśmy tu co prawda dokładnie w Wigilię, ale okazało się że z okazji Świąt, będziemy musieli poczekać kilka dni aż wszystkie formalności wpłynięcia YouYou do kraju będą spełnione. W związku z czym nie mogliśmy poruszać się swobodnie po okolicy - zresztą to i tak koniec wyspy i do internetu trzeba wybrać się w prawie godzinną podróż busem...

Jutro planujemy przepłynać 25 mil do Port Royal....

Powinno być łatwiej z dostepem do netu...

Na czwartek jesteśmy wstępnie umówieni z niezwykłą artystką reggae - Queen Ifrica! Mieliśmy okazję zobaczyć jej koncert 2 lata temu na Trynidadzie i przeprowadzić wywiad (link do posta o wydarzeniu TUTAJ).

Posłuchaj - jingle EcoFonu :)

Zobaczcie: Queen Ifrica na MySpace - www.myspace.com/queenifrica

a najlepiej zobaczyć, jak śpiewa na żywo (dużo video na YouTube).

Przy okazji, oto opowiadanie z naszej wycieczki po tej niezwykłej wyspie, jaką jest Trynidad.

I na koniec, dziekjemy pieknie za zyczenia i gdybyśmy z jakiegoś powodu nie zdążyli przed Sylwestrem (na przykład planowaliśmy dopłynąć na Jamajkę przed Świętami i opublikować życzenia ale - jak to czasem bywa na morzu, zwyczajnie nie dało się :) - życzymy Wam wszystkim już teraz szczęśliwego, owocnego w spełniane marzenia Nowego Roku 2011!

16 grudnia 2010

2010-12-16T16:39:00.000-08:00

WRESZCIE!!! Wypływamy na Jamajkę!!!! Choć do ostatniej chwili trwaliśmy w niepewności...

Po pierwsze, przez ostatnie dwa tygodnie ze zniecierpliwieniem czekaliśmy na dobre okno pogodowe (rzecz jasna, pracowicie wykorzystując czas extra). Wyobraźcie sobie, że 3 dni przed zaplanowanym w końcu wyjściem w morze - zepsuł się starter do silnika....

Nasz 32-letni Yanmar YSB12G można odpalić także "z ręki", ale potrzeba do tego dwóch osób i dostępu z kokpitu, gdzie podczas żeglowania czasem wpadają fale. Bezpieczniej więc było go jednak naprawić.

Szukając pomocy Mikołaj spędził cały dzień biegając po wypie od sklepu do sklepu, od zakłądu do zakładu (wszystko albo nieregularnymi busikami, albo stopem albo piechtą). Wrócił już po zachodzie słońca, nieźle zmordowany. Nie załatwił nic.

Na zajutrz obwieścił na naszym UKF-kowym "necie" (obok zakrapianych spotkań na "happy hours" - ten codzienny program jest tu podstawą komunikacji), że poszukujemy pomocy. Musiał brzmieć tak bardzo inaczej niż zwykle, że zaraz zgłosiło się do nas kilku kapitanów z poradami :)

Naszym zbawieniem okazał się jacht Gabriel. Jego właściciel zupełnie bezinteresownie zaoferował nam pomoc, przypłynął po część (solenoid do startera) i przywiózł naprawioną. Tylko dzięki jego wiedzy i specjalistycznym narzędziom, element mógł zostać otworzony i złożony z powrotem. Podekscytowany Mikołaj zamontował starter, przekrecił kluczyk, zachrobotało - i koniec. Zero.

Mi opadły zupełnie ręce. Jutro mielismy ruszać, jeżeli się nie uda jutro, to w piątek też nie ruszymy, wiadomo (taki żeglarski przesąd). A odpływając w sobotę mamy za mało czasu by się uwinąć do Jamajki zanim znów zaczną tam wiać silne wiatry północne.... Perspektywa kolejnych Świąt na Curacao, kiedy już marzyliśmy o nich na Jamajce nieźle mnie przygnębiła. Poza tym czas nie jest z gumy, a po Jamajce musimy płynąć do Columbii wyrobić nowy paszport... Była już późna noc,miałam siłę tylko potrzymać Mikołajowi lampkę do pracy...

Nie wiem skąd On miał siłę, ale rozebrał znów wszystko i zaczął rozkręcać sam starter (co za piękne urządzenie w środku!), wyczyścił, złożył do kupy, przykręcił na miejsce i... GUZIK!

Ja załamałam się kompletnie.

Dziś rano ponownie skontaktowaliśmy się z naszym Zbawcą, który chwilę później do nas przypłynął, zabrał starter i po niedlugim czasie przywiózł go z powrotem, znów po autorskich modyfikacjach. Tym razem nasz silniczek zamruczał przepięknie!

Co sił rzuciliśmy się więc w wir ostatnich przygotowań! Doprowadzenie Jujki do właściwego stanu gotowości zajęło nam resztę dnia.

Słońce już zaszło a my jesteśmy gotowi do drogi! Przez wąski kanał z kotwicowiska Spanish Water na morze wyjdziemy po ciemku, bardzo uważając na rafę koralową po prawej stronie (dokładnie tutaj nurkowaliśmy kiedyś w pełnię księżyca, aby zobaczyć zjawisko rozmnażania koralowców!).

Przed nami ponad 500 mil i mamy nadzieję sprzyjająca pogoda.

Odezwiemy się z następnego portu.

28 listopada 2010

2010-11-28T18:47:00.000-08:00

Ostatni miesiąc naszego życia to jedna ogromna odmiana :)) Po pierwsze, wreszcie ruszyliśmy się z zatoki Spanish Water. Pati przygotowała dla Was krótkie sprawozdanie wizualno-akustyczne, zapraszamy i życzymy miłego oglądania!

Po drugie, od przyjazdu Piotra zmieniliśmy kompletnie nasze codzienne przyzwyczajenia i z radością rzuciliśmy się w ramiona
odpoczynku, relaksu, „wakacjowania się”, można by rzec :)) „Tranquillo” i „żadnych gwałtownych ruchów” stało się naszą podstawową dewizą podczas pobytu gościa. Poszło mi nawet tak dobrze, że przez 5 dni nie przykręciłem obluzowanej śrubki od ławeczki w kokpicie – na co dzień rzecz niewyobrażalna, teraz jednak była to swojego rodzaju terapia… Dobrze, że Patrycja nie potraktowała tej terapii zbyt serio i jednak regularnie odwiedzała kambuz :))

Radykalną odmianą uraczyła nas także pogoda. Brak słońca, codzienne zachmurzenie i opady deszczu od ponad miesiąca (powodujące niemało zamieszania na wyspie) to zjawiska nie występujące tu od kilkudziesięciu lat na taką skalę!

Zmieniły się nam także plany związane z jachtostopem na Jamajkę. Po powrocie z Bonaire (wyprawę opiszemy w następnym poście), w biurze imigracyjnym dowiedzieliśmy się, że w świetle nowych przepisów, spędziliśmy już za dużo czasu na Curacao w tym roku i jeśli je opuścimy i pożeglujemy na Jamajkę jachtostopem, nie będziemy mogli już tutaj wrócić… Musieliśmy więc podziękować Richardowi za „podwózkę” i zrezygnować z rejsu. Ale nie ma tego złego! Jako że już od dawna nie zaobserwowano żadnej aktywności tropikalnych depresji nad Atlantykiem, wszystkie znaki na niebie wskazują, że pora huraganów ma się już dobrze ku końcowi, będziemy więc mogli powrócić do naszego pierwotnego planu pożeglowania na Jamajkę naszą YouYou!

4 listopada 2010

2010-11-04T07:37:00.000-07:00

Kilka dni spędzonych na Bonaire to zdecydownie za mało, żeby nasycić się tą niezwykłą wyspą, ale czas już wracać na Curacao. Plany popłynięcia jachtostopem na Jamajkę nadal aktualne, wcześniej jednak mamy nadzieję podzielić się z Wami całą masą zdjęć z prac na brzegu nad naszą YouYou oraz z obfitującej w naturę wyspy Bonaire.

Photo: Courtasy of Piotr Piłat

26 października 2010

2010-10-26T17:59:00.000-07:00

Jacht zwodowany, gotowy do drogi. 0600 rano wypływamy. Po drodze zamierzamy odwiedzić Klein Curacao. Odezwiemy się z Bonaire!

19 października 2010

2010-10-19T15:55:00.000-07:00

YouYou już na brzegu. Znaleźlismy na chwilę internet, więc poniżej najświeższa fotka. Następna wielka wyprawa do netu wkrótce, a tymczasem mnóstwo pracy (i kilka niespodzianek...) przy YouYou :)

18 października 2010

2010-10-18T11:47:00.001-07:00

Wreszcie nadszedł ten długo upragniony moment: za chwilę YouYou podniesie kotwicę po piętnastu (...) miesiącach kołysania się w Spanish Water na Curacao!
Na razie zmieniamy jedynie zatokę, żeby wyciagnąć jutro jacht z wody, pomalować dno świeżutką farbą antyporostową i dokonać ostatnich przygotowań przed rejsem na sąsiednia wyspę Bonaire. Pora huraganów ma się znacznie wydłużyć w tym roku, więc żeby nie być "w złym czasie w złym miejscu" zdecydowaliśmy się nie ryzykować i nie zabierać YouYou w listopadzie w zasięg tych niszczacych sił natury. Na Jamajkę nadal jednak planujemy pożeglować, tyle że JACHTOSTOPEM! Zaprzyjaźniony kapitan zabiera swój szybki jacht do Stanów i zgodził się podrzucić nas po drodze na Jamajkę, jak tylko będzie dobre okno pogodowe.

W tym tygodniu spodziewamy się również gościa z Polski - Piotr ma nam towarzyszyć w obydwu rejsach i zwiedzaniu ojczyzny Boba Marley'a!

Nie trzeba chyba dodawać w jakim kociokwiku jesteśmy w zwiazku z "odcinaniem Jujce korzeni"... Przez ostatnie tygodnie borykalismy się także z dostępem do netu (często padała "sieć" WiFi na kilka dniwiec więcej jej nie było niż była), co więcej - tam gdzie płyniemy nie ma internetu wcale. Bedziemy jednak szukać w okolicy i damy znać! Tyle na razie,

Cumy rzuć, żagle staw!!!

18 października 2010

2010-10-18T11:46:00.000-07:00

W tym tygodniu spodziewamy się również gościa z Polski - Piotr ma nam towarzyszyć w obydwu rejsach i zwiedzaniu ojczyzny Boba Marley'a!

Cumy rzuć, żagle staw!!!

27 września 2010

2010-09-27T19:03:00.000-07:00

Jak brzmiało to staropolskie przysłowie ludowe? " Jak nie urok to.. " co???

Wczoraj mieliśmy nadać następnego posta ale zanim do tego doszło, mieliśmy różnicę zdań z Patrycją w rezultacie nic nie poszło. Dziś rano padł nam regulator panela słonecznego i zanim sie zorientowałem, baterie były już blisko krytycznej wartości. Natychmiast wszystkie urządzenia elektryczne poszły w odstawkę a ja poszedłem... do sklepu po nowy regulator. Szczęście w nieszczęściu, że mogłem go kupić i założyć, bo jakbyśmy już byli na takim Bora Bora na przykład... Problem w tym, że zanim wróciłem, miałem już tylko kilka ostatnich promieni słońca, żeby go podłączyć, po czym zrobiło sie za ciemno, żeby cokolwiek baterie podładować. A co z silnikiem, zapytacie? Tiaaa.. to jeden z projektów na liście - dziura w kokpicie wyrżnięta, nowe elementy podorabiane, wszystko wczoraj zamontowane - czeka jeszcze na wyschnięcie i podłączenie. Póki co nie możemy wystartować silnika. Nowy dzień przynosi nowe promienie słońca i nowe nadzieje,. Mamy więc nadzieję, że jutro i "solarek" znowu zadziała i że silnik będzie już można uruchomić. Acha, no i posta porządnego nadać. Tymczasem nie katuję już dalej baterii....

21 września 2010

2010-09-21T20:49:00.000-07:00

Zapraszamy do wysłuchania długo wyczekiwanego – mam nadzieję, że nie tylko przez nas ;) – podkastu o niezwykłych jachtostopowiczach z Polski. W skrócie opiszemy także co wydarzyło się u nas od czasu kiedy do Ojczyzny wrócił Kpt. Jerzy Radomski, a my wróciliśmy do normalnego życia, szczęśliwi, że cała tak akcja powitalna tak pięknie się udała…

Pewnego dnia dowiedzieliśmy się, że na sąsiednim kotwicowisku stanął jacht z polską załogą.

Piękny, dzielny, stalowy, długi na ponad dwanaście metrów slup, gościł na pokładzie parę polskich podróżników – Anię i Krzyśka. Na śródokręciu, po obu stronach jachtu stały przywiązane, szczelnie zawinięte w folie rowery…

Foto: www.rowerami.info

Wkrótce, po raz pierwszy gościliśmy na YouYou polską parę podróżującą jachtostopem!

Dowiedzieliśmy się, że silnik od ich pontonu odmówił posłuszeństwa i kapitan szuka mechanika w okolicy. Ostatecznie silnik trafił do naprawy i wyglądało na to, że przez najbliższy tydzień cała załoga „This Side Up” będzie uwięziona jachcie (no dobra, są przecież jeszcze wiosła!).

Jako, że w tym okresie przebywaliśmy z Patrycją poza domem przez większość dni, zaproponowaliśmy, aby Ania z Krzyśkiem używali „Bequia Pride” do komunikacji z lądem.

I już od następnego ranka, codziennie podpływała do nas „taksówka wodna”, którą nasi nowi znajomi podrzucali nas na brzeg a popołudniem przywozili z powrotem na YouYou. Wieczorami zaś Ania i Krzysiek serwowali specjały polskiej kuchni! Były i wspaniałe pierogi ruskie

i niezapomniane kopytka!

Wspólne posiłki i opowieści o podróżach wypełniały znakomitą część wieczorów.

Posłuchajcie w co opowiedzieli nam Ania i Krzysiek o swoich doświadczeniach z jachtostopem (więcej zdjęć z ich rejsów w EkoFonie)!

Posłuchaj on-line:

Pewnej niedzieli wybraliśmy się samochodem na przejażdżkę po wyspie.

Cóż to był za dzień! Nasz stupięcioletni wynajęty Nissan Sunny z przerdzewiałym na wylot dachem, przewiózł nas po największych wybojach północnego, malowniczego wybrzeża Curacao. Droga – nazwijmy to umownie – nie była zbyt często używana a jeśli już to raczej przez samochody terenowe ale na pewno nie przez takie stare gruchoty jak nasz.

W pewnym momencie myśleliśmy nawet, że to już koniec wycieczki (kolejne lekkie zahaczenie podwoziem, no dobra, tym razem zawieszeniem, i ta kierownica tak jakoś strasznie zaczęła wariować i coś jeszcze sworznie zaczęły skrzypieć i ogólnie to już się zastanawiałem jak wytłumaczyć kierowcy pomocy drogowej gdzie nas szukać na tym odludziu…

No ale pozytywna energia emanująca całą parą z czterech osobników skutecznie odpędziła jakiegokolwiek pecha. Kąpiele w kałużach przepłukały błoto z podwozia, wszystkie podejrzane dźwięki i ruchy ustały i mogliśmy bezpiecznie kontynuować wycieczkę.

W programie mieliśmy: lunch na skałach „Boka Pistol” (jednej z pięciu zatok parku krajobrazowego Shete Boka),

zwiedzanie pozostałych zatok, odwiedziny księdza Mariana w parafii Barber (tym razem skucha – nikogo nie zastaliśmy),

oraz „snorkowanie”, czyli pływanie w płetwach z maską i rurką, i podziwianie podwodnego życia w wodach dwóch zatok na zachodnim krańcu wyspy.

W drodze powrotnej wybraliśmy się na polowanie na flamingi. Z aparatami oczywiście :)) To znaczy Ania z Krzyśkiem mieli prawdziwy aparat a my tylko naszą małpkę ;)

Pięknym zwięczeniem dnia była wizyta u Gabrysi i Zdzisia, niemal polskich ambasadorów na Curacao :)

Zabrali nas potem do klubu na plaży i pokazali jak wygląda „gorączka niedzielnej ;) nocy” na wyspie.

To był zwariowany, beztroski dzień bez planów i problemów, za to pełen niespodzianek :)

Trzy dni później, nasi nowi znajomi podpłynęli naprawionym już pontonem by się pożegnać,

jako że ich kapitan podjął decyzję by ruszać dalej w rejs, ku wybrzeżom Kolumbii (Ania i Krzyś prowadzą stronę internetową www.rowerami.info na której oprócz sprawozdań z podróży znajdują sie przepiękne zdjęcia Krzyśka). Wróciliśmy więc do normalnego życia na YouYou – czytaj: praca tu , praca tam, praca, praca, praca… ale tez mnóstwo radochy :)

Na przykład zrealizowaliśmy projekt pod tytułem „spanie w kokpicie”. W bezwietrzne noce, kiedy w naszej kabinie dziobowej robi się nieco duszno (pogoda tutaj jest raczej przewidywalna: +32 C w dzień i +26 C w nocy przez niemal cały rok na okrągło), rozkładamy konstrukcje w kokpicie, na niej świeżo skrojone z gąbkowych skrawków materace (Pat uszyła do nich na biegu pokrowce) i mamy dodatkowe łoże na świeżym powietrzu. Co więcej, gdy jest bezchmurnie lub księżycowa noc, zdejmujemy zadaszenie i śpimy pod gołym niebem…. Wspaniałe!

Wkrótce po wyjeździe Ani i Krzyśka, odwiedzili nas znajomi ze szwajcarskiego jachtu Iron, kotwiczącego nieopodal.

Olivier z córką Joy

Joy i mama Patrycja

To wspaniała rodzinka (kolejna już spotkana przez nas po drodze) podróżująca razem na jachcie własnoręcznie budowanym z mozołem przez wiele lat… Dreams come true!

Kilka dni później na nasze kotwicowisko trafiła Klara – nasza nowa sąsiadka :)

To ta sama dziewczyna, której niedawno towarzyszyliśmy w pierwszym w życiu jachtostopie! (fotorelacja TUTAJ)

A na koniec ciekawostka: spacerując po pobliskiej marinie, znaleźliśmy takiego oto dziwoląga. Czy ktoś ma jakieś pomysły jaki typ ożaglowania prezentują poniższe zdjęcia??

14 września 2010

2010-09-14T03:41:00.000-07:00

Oto zapowiadana fotorelacja z rejsu na Arubę. Pat jeszcze nie położyła się spać a mnie udało się urwać 4 godzinki tej nocy, ale za to w ciągu dnia znowu pchnęliśmy projekty na YouYou do przodu ;)

Mamy właśnie wspaniały świt

i wszystkie ptaki zaczęły swój poranny koncert - „Another day in paradise”, jak zwykliśmy kiedyś powtarzać naszym gościom na czarterach :)

12 września 2010

2010-09-12T21:57:00.000-07:00

Właśnie wróciliśmy z Aruby. Popłynęliśmy tam łodzią motorową Cristina

na weekendowy rejs „w sprawach formalnych” (odnowienie wizy) oraz - na zaproszenie kapitana Dana

- jako jego załoga (pomoc w prowadzeniu jachtu).

Tym samym mieliśmy możliwość towarzyszyć 25-letniej Clarze z Barcelony w jej pierwszym jachtostopie!

Jutro przygotujemy foto-relację z tego przemiłego rejsu, dziś kładziemy się już spać – od rana powrót do rzeczywistości i realizacja odłożonych tylko na 2 dni projektów „usprawniania” naszej YouYou…

A wracając do jachtostopu, w zeszłym tygodniu poznaliśmy 22-letnią Catharine z Nowej Zelandii. Czasem myślimy, że jachtostopem było nam znacznie łatwiej podróżować – szczególnie jak tak często spotykamy podekscytowanych tą formą zwiedzania świata podróżników…

6 września 2010

2010-09-05T23:45:00.000-07:00

Jak się okazuje, obróbka 3 godzin materiału ze spotkania z Anią i Krzyśkiem jest wyjątkowo czasochłonna i skomplikowana… do tego stopnia, że krótkie przerwy, jakie teraz mamy pomiędzy...
pracą a snem nie wystarczyły, by zaprezentować dziś zapowiedzianą ostatnio rozmowę – mamy nadzieję, że opłaci się jeszcze odrobinę zaczekać. Tymczasem mamy dla Was inną polską niespodziankę, wrócimy do niej później w tym poście.

U nas teraz okres naprawdę intensywnych przygotowań do następnego etapu rejsu. W połowie października zamierzamy opuścić Curacao i...
pożeglować na sąsiednią Arubę, gdzie zaczekamy do końca pory huraganów, czyli do listopada. Następnie planujemy przeskok na Jamajkę (!) gdzie wyciągniemy jacht na brzeg, by pomalować dno nową farbą przeciwporostową. Tutaj taka mała dygresja: farby tego rodzaju dzielą się (w ogromnym uogólnieniu) na dwa rodzaje: te bardziej trujące i te bardziej ekologiczne, nie zawierające m.in. TBT, zabójczego dla raf i innych organizmów wodnych. Te drugie są oczywiście niestety dużo droższe a pierwsze bardziej popularne... My zainwestowaliśmy nie tylko w spokojne sumienia. Farba którą położyliśmy, zapewnia ochronę przez DWA lata, nie jak inne dostępne na rynku, przez ROK. Dzięki temu nie musieliśmy wyciągać jachtu w międzyczasie, z czego oczywiście bardzo ucieszyły się nasze oszczędności :)

Oczywiście nie płyniemy na Jamajkę tylko po to żeby wyciągnąć jacht na brzeg ;) Chcielibyśmy także eksplorować zatoczki południowego wybrzeża przez parę tygodni oraz zapuścić się w głąb tej trzeciej co do wielkości karaibskiej wyspy w poszukiwaniu interesujących ludzi, historii, muzyki oraz zapierającej dech w piersiach natury.

A tymczasem trzeba zejść na ziemię z obłoków i spojrzeć prawdzie w oczy: nasz jacht potrzebuje żebyśmy się nim zaopiekowali bo odkąd opuściliśmy St. Martin, nie za wiele przy nim pracowaliśmy. No cóż, wiele to rzecz bardzo względna ;) Jak mówi stare przysłowie żeglarzy: „jacht nigdy nie jest gotów do drogi”. Zabawne, ale coś w tym jest. Zawsze, jeśli nie na papierze to przynajmniej w głowie, istnieją projekty „na później”. To też jedna z wielu pułapek, na którą złapał się już niejeden armator. Jeśli projekty „na później” nie są pierwszego czy drugiego priorytetu a stopują przed wodowaniem jachtu czy wyruszeniem w drogę aż do czasu gdy „wszystko będzie ukończone”, jacht i armator mogą już nigdy więcej razem nie żeglować… Tak więc, jeśli to ma Cię powstrzymać przed wyruszeniem – nie czekaj aż Twój jacht będzie już miał WSZYSTKO zrobione – ten moment prawdopodobnie nigdy nie nadejdzie! Oczywiście zawsze należy dążyć do ideału. Od początku prac nad YouYou, kiedy to jeszcze stała na brzegu w marinie na Trynidadzie, towarzyszy nam program komputerowy do zarządzania pracami i monitorowania postępów :) Zwyczajny Outlook pomaga ogarnąć całość, składającą się z kilkudziesięciu części. Lista poszczególnych zadań nie jest krótka a - jak to zwykle bywa - po skreśleniu z niej jednego punktu, należy dopisać kolejne dwa ;) Dzielimy więc to wszystko pomiędzy siebie oraz na terminy i lokalizacje. Priorytety zaznaczone czerwonym wykrzyknikiem. Wiemy co mamy zrobić jeszcze na Curacao, co na Jamajce, co potem, jeszcze przed wyruszeniem na Pacyfik. Czy wspominałem coś o kilkudziesięciu częściach? Chcecie zobaczyć czym się zajmujemy na co dzień? Oto mała próbka:

Samoster wiatrowy – serwis
Żagle - przegląd i naprawa
Dźwignia zmiany biegów – naprawić/dorobić
Luk przedni – naprawa zamknięcia
Wsporniki pod butle gazowe – pomalować i przykręcić
Manetki do silnika – izolacja od stalowego kadłuba - wycinanie
Pompki wody słodkiej i słonej w kambuzie – serwis
Panel słoneczny – rozwiązanie mocowania na żeglugę w trudnych warunkach
Ster – modyfikacja mocowania rumpla (znowu!)
Bulaj w szafie na lewej burcie – uszczelnić
Zaprawki na pokładzie i kadłubie
Bimini, osłona od słońca – zaprojektować, wykonać
zęzy i przedział silnikowy – zrobić zaprawki
Wywietrznik w sypialni – naprawić/dorobić
Blokady wszystkich bakist – założyć – przed oceanem
Stolik w kokpicie – naprawa mocowania
Kambuz – zbudować szafkę nad kuchenką
Radio SSB – poprawić instalację, uruchomić
AIS – instalacja
Wszystkie drewna na zewnątrz jachtu – lakierowanie
Kambuz – malowanie, lakierowanie
Pokrowce na materace – uszyć nowe
Wymiana uszczelki w pokrywie od przedziału silnikowego
Pojemniki na półkach w kabinie rufowej – unieruchomić, zabezpieczyć na drogę
Mocowanie do tratwy ratunkowej w kabinie rufowej – ułatwienie dostępu z kokpitu…
Itd., itd., itd.

Żeby nie zanudzać, wybrałem tylko część ;)

A niektórzy się zastanawiają „co oni tam całymi dniami robią? Wieczne wakacje maja!” Nie żebym teraz narzekał, wręcz przeciwnie, to bardzo ekscytujące kiedy pod koniec każdego dnia (no, prawie) siadamy do naszego programu i aktualizujemy stopień zaawansowania poszczególnych projektów bądź skreślamy z listy następne pozycje. „Niestety” rodzą się też następne pomysły jak coś usprawnić albo dorobić i… ale nie dajmy się zwariować! Grunt, żeby priorytety były odpowiednie :) a najważniejsze żebyśmy zdrowi byli! :))

A teraz wspomniana na początku niespodzianka – otóż dziś gościliśmy na YouYou kolejnych rodaków spotkanych na Curacao – Piotrka i Krzyśka

wraz z nimi odwiedził nas Detlev - Niemiec świetnie mówiący po polsku.

Był i rum i morskie opowieści ale nie tylko żeglarskie – te nurkowe także ;) Spędziliśmy bardzo miłe popołudnie,

chłopaki zupełnie się wyluzowali i „wyskoczyli” sobie popływać,

woda w morzu ma wspaniałą temperaturę i świetnie pomaga się schłodzić, gdy upał doskwiera. Acha wstępnie umówiliśmy się już na ochładzanie podczas wspólnego nurkowania :)

22 sierpnia 2010

2010-08-22T20:40:00.000-07:00

Tak, żyjemy! Choć znaku życia nie dajemy… przepraszamy Was serdecznie za nasze milczenie. Życie i różne jego zaułki kompletnie pochłonęły nas ostatnimi czasy.
Rzadko zaglądaliśmy do netu, jeszcze rzadziej robiliśmy cokolwiek więcej, niż tylko sprawdzenie maili…

No ale nowe idzie :) Przygotowujemy dla Was sprawozdanie z tego, co się u nas działo od czasu kiedy Jurek wyruszył w ostatni etap wokółziemskiego rejsu. Wrzucimy je tutaj już wkrótce! Będziecie mogli między innymi przeczytać o niezwykłych podróżnikach z Polski - Ani i Krzyśku, których przywiało aż tu, na Curacao pomimo, że nie są żeglarzami! No, teraz już w pewnym sensie są :)

W kwestiach formalnych: wciąż jesteśmy na Curacao, choć właśnie zaczęliśmy przygotowania do opuszczenia tej wspaniałej wyspy w ciągu półtora miesiąca - jak tylko skończy się sezon huraganów… Więcej napiszemy już wkrótce!

16 lipca 2010

2010-07-16T20:04:00.001-07:00

Najnowsze wiadomości z pokładu Czarnego Diamenta! Kpt. Jerzy Radomski w sobotę planuje  wypłynąć do Świnoujścia i prawdopodobnie następnego dnia wyruszy do  Gdańska. Tam Czarny Diament zostanie wyciągnięty na brzeg, aby można  było wykonać konieczne prace remontowe.

13 lipca 2010 - Wprost

2010-07-13T13:45:00.000-07:00

W najnowszym wydaniu tygodnika WPROST ukazał się artykuł Katarzyny Świerczyńskiej o kpt. Jerzym Radomskim pt. "Znaczy Kapitan". Oto jego fragment:
"Kapitan Jerzy Radomski sądził, że wpłynie do portu w Świnoujściu po cichu. Był zaskoczony, kiedy okazało się, że asystuje mu ponad dwadzieścia jachtów, a na brzegu czekają dziennikarze. Najpierw zaprosił ekipę powitalną na rum. Potem zjadł pierogi (ruskie i z mięsem). I zachwycił się portem. – Wspaniałe uczucie, gdy wpływa się, a wszystko dookoła jest takie eleganckie. Jak wypływałem, stały tutaj radzieckie okręty – mówi. 27 czerwca o kapitanie Jerzym Radomskim usłyszała cała Polska: tego dnia zakończył najdłuższy rejs w historii polskiego żeglarstwa. Na jachcie „Czarny Diament" pływał... 32 lata. Z krótkimi przerwami."

Po pełną wersję artykułu zapraszamy do kiosków lub na stronę Wprostu TUTAJ.

13 lipca 2010

2010-07-13T08:25:00.001-07:00

Uwaga, uwaga! Dziś o godz. 18.15 w Polskim Radiu Szczecin emisja reportażu Marty Zabłockiej o Kpt. Jerzym Radomskim pt. "Wagabunda" - można słuchać on-line na stronie internetowej radia TUTAJ.

8 lipca 2010

2010-07-08T23:35:00.001-07:00

Zapraszamy do posłuchania fragmentu audycji Grażyny Górkiewicz z Polskiego Radia Szczecin o Kpt Jerzym Radomskim :)

Posłuchaj on-line:

Dzieki uprzejmości Pani Krysi (tej samej, która wyszukała naukowe wytłumaczenie odmiany "Czarnego Diamenta"), zapraszamy do lektury jedego z artykułów, które ukazały się w prasie o Kpt. Jerzym Radomskim i jego wielkim rejsie (kliknij na zdjęcie, aby przeczytać). Czekamy na następne! (info(at)aroundtheworld.pl)

,,Dziennik Bałtycki'' dodatek,,Rejsy" (02.07.2010)

autor: Jacek Bombor

5 lipca 2010

2010-07-05T22:26:00.000-07:00

Zapraszmy do obejrzenia zdjec z powitania Kpt. Jerzego Radomskiego i Czarnego Diamenta w porcie macierzystym Szczecin, ktore dzis otrzymaliśmy od Ewy Gruckiej.

Kpt. Jerzy Radomski i Czarny Diament - Galeria z powitania w Ojczyźnie. SZCZECIN 2.07.10

Jak Ewa napisala w liscie: "władze miasta reprezentował v-ce Prezydent Szczecina - Krzysztof Soska, oraz Jerzy Raducha - kierownik Biura ds. Morskich Urzędu Miasta Szczecin. Przy nabrzeżu grała  Młodzieżowa Żeńska Orkiestra Dęta "Olimpia". Wśród witających był również kpt. Wojciech Jacobson, no i oczywiście rodzinka. Od przedstawicieli władz miasta Jurek dostał piękny bochen chleba oraz m.in. 18-letnią Starkę (butelka można powiedzieć unikatowa z nieistniejącej już wytwórni Polmos." :)

Zapraszamy takze do obejrzenia krotkich filmow z tego wydarzenia.

3 lipca 2010

2010-07-03T02:13:00.001-07:00

Wczoraj 2 lipca 2010 miało miejsce uroczyste powitanie Kpt. Jerzego Radomskiego i Czarnego Diamenta w jego porcie macierzystym Szczecin. Przy...

Wałach Chrobrego czekali m.in. przedstawiciele Komitetu Powitalnego, władz miasta oraz Kpt. Wojciech Jacobson.

Poniżej prezentujemy galerię zdjęć z zakończenia najdłuższgo rejsu w historii polskiego żeglarstwa w Świnoujściu 27 czerwca 2010.

foto: Marek Wilczek

Czarny Diament już w morzu witany był przez około 30 jednostek żaglowych i motorowych. Na ich pokładach grono żeglarzy z Polski, Niemiec, Szwecji i Czech oraz przedstawiciele głównych mediów w kraju. W porcie jachtowym Basen Północny przy salwach armatnich i Mazurku Dąbrowskiego, odegranym przez orkiestrę Marynarki Wojennej, zgromadzony tłum (wśród niego prezydent miasta Świnoujście) gorąco powitał dzielnego podróżnika w Ojczyźnie. Lały się łzy wzruszenia i prawdziwy rum z Barbadosu :)

Zdjecia otrzymaliśmy od Ewy Gruckiej, Marka Wilczka, Mieczysława Bąka oraz członków załogi Diamenta - Bartka i Kasi. Dziękujemy za ich udostępnienie! (kliknij na zdjęcie aby obejrzeć galerię)

Kpt. Jerzy Radomski i Czarny Diament - Galeria z powitania w Ojczyźnie.

Oto wypowiedź Marka T. Słabego z Polskiej Fundacji Morskiej o tym historycznym wydarzeniu (pochodząca z audycji Borysa Kozielskiego "Otwarte studio" w radiu Wnet z 1 lipca 2010).

Posłuchaj on-line:

Ściągnij plik

29 czerwca 2010

2010-06-29T14:42:00.000-07:00

W najbliższy piątek (02.07) odbedzie się oficjalne powitanie Kpt. Jerzego Radomskiego i jachtu "Czarny Diament" w porcie macierzystym Szczecin.
Wszystkich chętnych, by przywitać i poznać największego polskiego wagabundę, serdecznie zapraszamy na godz. 1200 na nabrzeże pasażerskie przy Wałach Chrobrego.

Dziś Czarny Diament odpłynął ze Świnoujścia, by w drodze do Szczecina odwiedzić Trzebież. To właśnie tam, 6 maja 1978 roku "zgromadzeni na nabrzeżu i jachcie śląscy żeglarze i ich goście przeżyli wzruszającą chwilę. W ciszy padły wyczekiwane od siedmiu lat słowa matki chrzestnej Joanny Chlebik: „Płyń po morzach i oceanach i rozsławiaj polską banderę. Nadaję ci imię ‘Czarny Diament’” (fragment opowiadania Kapitana "Diamentowe mile").

Pełni radości możemy stwierdzić, że niedzielne powitanie Diamenta udało się znakomicie!
Oto fragment naszej rozmowy przeprowadzonej z Kapitanem i częścią załogi.
Posłuchaj on-line:

Ściagnij plik mp3
Relacje z poszczególnych etapów rejsu oraz dużo zdjęć i wrażeń z powitania w Świnoujściu można znaleźć na blogu Kasi i Bartka, członków załogi Czarnego Diamenta.

Zakończenia tego najdłuższego rejsu w historii polskiego żeglarstwa zauważone zostało także w mediach. Zapraszamy do obejrzenia fragmentów z serwisów informacyjnych TVN, TVP i TVN24:

27 czerwca 2010

2010-06-27T13:13:00.000-07:00

Zakończył się najdłuższy rejs w historii polskiego żeglarstwa. Dziś o godz. 1436 Czarny Diament pod wodzą Kpt. Jerzego Radomskiego dobił do nabrzeża portu jachtowego Basen Północny w Świnoujściu po 32 latach podróży.

Dokładnej relacji z powitania spodziewajcie się, gdy opadną już trochę emocje i będziemy mogli porozmawiać z Kapitanem.

Tymczasem, zapraszamy do odwiedzenia nastepujących stron:

Dziękujemy wszystkim, którzy zaangażowali się w organizację powitania oraz wzięli udzial w uroczystościach w Świnoujściu!

Prosimy o nadsyłanie zdjęć dokumentujących to wielkie wydarzenie na adres info(at)aroundtheworld.pl . Zdjęcia wykorzystamy w specjalnej galerii na stronie Rejsu.

27 czerwca 2010

2010-06-27T05:49:00.001-07:00

GODZ 1420 - CZARNY DIAMENT W GŁÓWKACH PORTU W ŚWINOUJŚCIU!

dodzwoniliśmy się na pokład, oto króciutka relacja :)...

Posłuchaj on-line:

Ściągnij plik mp3

26 czerwca 2010

2010-06-26T13:52:00.000-07:00

Dziś wieczorem o godzinie 1924 dostaliśmy dokładną pozycję jachtu: N 54.40,06' E 013.14,0' Czarny Diament znajdował się wtedy...
na wodach pomiędzy niemiecką wyspą Rugia a stałym lądem.

Tych, którzy jeszcze nie zapoznali się z mapką trasy, zapraszamy do jej przestudiowania na stronie głównej rejsu, poniżej menu :)

25 czerwca 2010

2010-06-25T13:10:00.001-07:00

Najdłuższy rejs w historii polskiego żeglarstwa dobiega już końca! Kpt. Jerzy Radomski na Czarnym Diamencie właśnie wpłynął po 32 latach na Bałtyk...
(SMSa od Kapitan dostaliśmy o 2000). Dodzwoniliśmy się na pokład, gdy Diament przeprawiał się jeszcze przez Kanał Kiloński…

Posłuchaj on-line:

Ściągnij plik mp3

25 czerwca 2010

2010-06-25T05:55:00.000-07:00

Oficjalny termin powitania Kpt. Jerzego Radomskiego w Świnoujściu to niedziela, 27 czerwca 2010.

* O godz. 1200 jachty wypłyną na wody Zatoki Pomorskiej by eskortować Czarny Diament w drodze do portu.

* O godz 1500 rozpocznie się uroczyste powitanie w porcie jachtowym w Basenie Północnym.

Zapraszamy wszystkich serdecznie do udziału w uroczystościach powitalnych!
Szczegółowy plan powitania znajduje się TUTAJ

24 czerwca 2010

2010-06-23T22:14:00.001-07:00

Wiadomość od Kapitana Radomskiego! "45 Mm do Kanału. Słonecznie, ale bardzo słaby wiatr, więc płyniemy na silniku".
Niestety zasięg telefonii komórkowych nie pozwala nam jeszcze na nagranie kolejnej relacji, więc czekamy, aż Czarny Diament* będzie bliżej lądu :)

23 czerwca 2010

2010-06-23T05:59:00.001-07:00

Właśnie dotarł do nas SMS od Kapitana o treści: "129 mil do Kanału Kilońskiego. Piękna pogoda. Wiatry słabe. Ściskam, Jurek"... Będziemy dzwonić na pokład Diamenta gdy dotrze bliżej Kanału.

21 czerwca 2010

2010-06-21T11:20:00.001-07:00

Dziś wczesnym ranem Czarny Diament ponownie wyruszył z Anglii w stronę Świnoujścia! Tym razem na morzu wiatry są bardzo słabe...
Planujemy nagrać kolejną relację Kapitana, gdy jacht przepływć będzie Kanałem Kilońskim. Trzymamy kciuki, żeby znalazł się tam ekspresowo!

Jutro będzie miała miejsce wielka rocznica - miną dokładnie 32 lata odkąd Kpt. Jerzy Radomski wyruszył na Czarnym Diamencie w swój rejs! Jak czytamy w opowiadaniu Kapitana Diamentowe mile: "22 czerwca 1978 roku o godzinie 22:55 z portu Świnoujście Czarny Diament wypłynął w rejs, który był zaplanowany na cztery lata a trwa aż do dzisiaj"...

20 czerwca 2010 - Dover

2010-06-20T09:33:00.001-07:00

Sztormowa pogoda znowu zmusiła załogę Czarnego Diamenta do zmiany planów... Schronieni w Dover w Wielkiej Brytanii, planują ruszyć do Świnoujścia jutro rano (21.06).
Przewidziana data ukończenia tego wielkiego rejsu (26.06) stoi więc pod znakiem zapytania... Udało nam się dodzwonić na pokład i chwilę porozmawiać z Kapitanem:

Posłuchaj on-line:

Ściagnij plik mp3

Dzielnej załodze Czarnego Diamenta życzmy pomyślnych wiatrów, mocno trzymajmy kciuki i wznośmy toasty za przychylność Neptuna!

20 czerwca 2010 - Czarny wrócił do Anglii!

2010-06-20T06:37:00.001-07:00

Oto treść SMSa, jaki otrzymaliśmy z pokładu Diamenta...: "Coś nie chce nas ta Anglia wypuścić... Złapał nas sztorm, jak tylko wyszliśmy na Północne. Zawrociliśmy schować się w Dover. Zacumowaliśmy ok. 0100 w nocy. Czekamy na pogodę."

Spróbujemy dodzwonić się na pokład Diamenta po więcej informacji, które natychmiast opublikujemy.

18 czerwca 2010

2010-06-18T13:18:00.001-07:00

Czarny Diament jest już w drodze do Polski! W godzinach wieczornych jacht z 7-osobową załogą pod dowódctwem Kpt. Jerzego Radomskiego opuścił Newhaven...
aby już bez zatrzymywania znaleźć się w Świnoujściu podczas obchodów Dni Morza. Wtedy zakończy się jego wielki rejs trwający od 1978r.

Dodzwoniliśmy się na pokład, gdy Czarny był już 5 mil od brzegu Wielkiej Brytanii...

Posłuchaj on-line

Ściągnij plik mp3

Ze względu na trudne warunki atmosferyczne w cieśninie Dover, przywitanie Czarnego Diamenta w Świnoujściu odbędzie się 26.06.2010 r. Dokładny plan powitania wkrótce. Zapraszamy jachty i załogi do powitania jachtu na wodach Zatoki Pomorskiej!!!

Załoga Czarnego Diamenta w ostatnim etapie rejsu do Polski - Newhaven 17.06.10

Od lewej: Jacek, Patryk, Kpt. Radomski, Bartek, Kasia, Marian (Burwil) i Paulina

18 czerwca 2010

2010-06-18T07:56:00.001-07:00

Właśnie otrzymaliśmy potwierdzenie, że Czarny Diament wyrusza dziś z Newhaven w stronę Świnoujścia!

Oto treść informacji od Kpt. Radomskiego: "Kochani!!! Za kilka godzin wypływamy. Wczoraj odwiedził nas Jacek z polskim piwkiem i smaczną kiełbaską. Dziś Marzena z Leszkiem dostarczyli świeże rogaliki i bardzo smaczne naleśniki. Oczywiście morskie opowieści. Pogoda się zmienia i mamy nadzieję, że uda nam się dopłynąć na czas."

Być może połączymy się z załogą zaraz po odejściu Diamenta od kei, żeby zarejstrować ten ważny moment, trzymajcie kciuki!

17 czerwca 2010

2010-06-17T02:15:00.000-07:00

Oficjalna data przybycia Czarnego Diamenta do Świnoujścia została ustalona na 25 czerwca 2010! Co prawda jacht nadal stoi w Newhaven z powodu niekorzystnej pogody...
ale prognozy synoptyczne stwarzają szanse, że wyruszy w kierunku polskiego wybrzeża w czwartek wieczorem lub w piątek z rana. Kto żyw, niech więc spieszy powitać najwiekszego polskiego wagabunde Kpt. Jerzego Radomskiego!

Wcześniej jednak, zapraszamy do lektury najświeższego opowiadania Kapitana, wzbogaconego wieloma zdjeciami - TUTAJ

Kpt. Radomski, Bartek i Kasia

oraz do wysłuchania kolejnej rozmowy z załogą Czarnego, którą zarejestrowaliśmy wczorajszej nocy.
Posłuchaj on-line:

Ściągnij plik mp3

15 czerwca 2010

2010-06-15T21:06:00.001-07:00

Ważna wiadomość dla wszystkich chcących odwiedzić Czarny Diament z załogą jeszcze w Wielkiej Brytanii! Sztormowa pogoda "w mordę" nie odpuszcza, więc conajmniej jeszcze dobę (być może dwie) jacht postoi w Newhaven (55 mil W od Dover).

Z dodatkowego czasu korzysta rodzina Kapitana - która także przywiozła nowego załoganta. Nie jest nim wnuczek Kapitana (który po wejściu na pokład zaraz powiedział dziadkowi "no to płyniemy"), lecz Patric Lee, który przyleciał z USA na swój 12-ty rejs na Czarnym Diamencie!

Oczywiście i my mamy nadzieję skorzystać z dłuższego postoju Diamenta i jutro zarejestrować kolejną relację z pokładu :)

foto: Mikołaj Westrych

Wnuczek Kpt. Radomskiego na Czarnym Diamencie - Czarnogóra 2005

14 czerwca 2010

2010-06-14T20:05:00.000-07:00

Uwaga! Jak poinformowała nas dziś rano załoga, Czarny Diament otrzymał ostrzeżenie o zbliżającym się silnym sztormie ze wschodu...
- za port schronienia obrali Newhaven. Planują spędzić tam dwie noce po czym ruszą dalej, do Polski! Nie zatrzymają się, jak planowano wcześniej, w Dover. Jeśli zatem chcielibyście spotkać się z załogą Czarnego, pośpiech jest wielce wskazany.

Wstępnie dowiedzieliśmy się, że kapitan planuje powrót do Polski w okolicach 25 - 27 czerwca. Jako pierwszy polski port Czarny Diament odwiedzi Świnoujście, gdzie w tych dniach celebrowane będą obchody „Dni Morza”.

Będziemy w miarę możliwości na bieżąco w kontakcie telefonicznym z załogą, dzięki czemu także i Wy będziecie mieli dostęp do świeżych informacji :)

Zapraszamy serdecznie do wzięcia udziału w uroczystościach powitalnych oraz do współpracy w rozpowszechnieniu informacji o tym historycznym rejsie - – www.komitet-powitalny.blogspot.com. Koordynacją powitania w Polsce zajmują się Izabela Pajdała-Kusińska (iza_pajdala (at)wp.pl) oraz Marek T. Słaby (marek.slaby(at)fundacjamorska.pl, +48609811228, Skype: marek.slaby).

12 czerwca 2010

2010-06-12T22:30:00.000-07:00

Czarny Diament po dwóch i pół doby postoju w marinie Mayflower, dziś wyruszył z Plymouth do Dover.
Niestety pomimo wielu prób, tym razem nie udało nam się przeprowadzić rozmowy z kapitanem i załogą, głównie za sprawą bardzo złego lub w ogóle braku Internetu… No cóż, prawdopodobnie do Dover dotrą w poniedziałek lub wtorek, mamy nadzieję, że tym razem już wszystko będzie OK i nagramy dla Was kolejną relację. Jak się dowiedzieliśmy, nastąpiły zmiany w składzie załogi… Więcej szczegółów w opowiadaniu kapitana z rejsu Punta Delgada – Plymouth!

foto: www.bartandkate.com

Zamieszczamy tam także kilka fotek podesłanych nam z pokładu Czarnego :)

9 czerwca 2010

2010-06-09T04:50:00.000-07:00

Dziś rano otrzymaliśmy sms-a z pokładu "Czarnego Diamenta" o treści: "jesteśmy 10 mil od Plymouth"! Zasłużyli na odpoczynek po takim rejsie, skontaktujemy się ponownie jak trochę odsapną. Będziemy Was na bierząco informować, gdzie Diament stoi, jak i do kiedy można go będzie odwiedzić :)

2 czerwca 2010

2010-06-02T14:37:00.000-07:00

Czarny Diament wraz z dzielną załogą już tydzień płyną w stronę Wysp Brytyjskich! Plymouth ma być pierwszym portem Diamenta po przekroczeniu Oceanu Atlantyckiego. Gdzie dokładnie zacumuje Czarny napiszemy zaraz, gdy dostaniemy taką informację :) Może to nastapić nawet lada dzień, więc bądźcie czujni! ;)
W chwilę przed wyruszeniem jachtu z Azorów w kierunku Plymouth, zarejestrowaliśmy kolejną rozmowę z dzielną załogą: Kpt. Jerzym Radomskim oraz Kasią, Bartkiem, Mieszkiem i Pauliną. Mozna jej posłuchać poniżej.

Posłuchaj online:

Ściągnij plik mp3

Dostępna jest także w Magazynie Dźwiekowym EkoFon oraz oczywiście na stronie Rejsu Czarnego Diamenta.

foto: bartandkate.com

Czarny Diament z Kpt. Radomskim, Pauliną i Mieszkiem wpływa do Horty 31-go dnia po wyruszeniu z Karaibów.

Więcej zdjęć znajdziecie na stronie Rejsu www.czarny-diament.blogspot.com